تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اسلام، آيين رستگارى (فارسى) — صفحة 38

مساهمون:

ص٣٨

رابعاً : پروردگار عالم سند قرآنى ارائه داده است كه همه‌ى انبياء و اوصياء ، بلكه مقرّبان درگاه او مصونيت دارند : قالَ فَبِعِزَّتِكَ لَاُغْوِيَنَّهُمْ أجْمَعينَ إلّاعِبادكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصينَ « 1 » ( شيطان ) گفت : به عزّت تو سوگند ، همه‌ى آنان را گمراه خواهم كرد ، مگر بندگان خالص تو را . همچنين خداوند متعال سند قرآنى ارائه داده است كه ظالم و گناهكار لياقت مقام نبوّت و وصايت را ندارند : لا يَنالُ عَهْدِى الظّالمينَ « 2 » پيمان من به ستمكاران نمىرسد . همچنين با تأكيد مخصوصى ، پيامبر گرامى اسلام و اوصياى گرامى او و دختر شايستهء او را از هرگونه آلودگى و خطا و نسيانى محفوظ داشته است : إنَّما يُريدُ اللهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ اهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهيراً « 3 » خدا فقط مىخواهد آلودگى را از شما اهل بيت دور كند و شما را پاك سازد . پاسخ به يك سؤال در اينجا ممكن است اين سؤال مطرح شود كه اگر انبياء و اوصياء ( ع ) معصوم هستند ، پس چرا در قرآن كريم و روايات شريف ، مخصوصاً در دعاهايى

هامش
( 1 ) ص / 83 - 82 ( 2 ) بقره / 124 ( 3 ) احزاب / 33