توجّه چنين انسانهاى بزرگى به اين دنيا با آن همه كدورات و ظلمتهاى موجود در عالم فانى ، موجب مىشود تا آنان به خاطر همين توجّه ، خود را گناهكار ديده و استغفار نمايند .
د ) تزكيه
تزكيه نيز يكى از وسايل و ابزار پيامبران در امر هدايت بشريت است . از قرآن شريف استفاده مىشود كه تمام پيامبران براى تزكيه و تهذيب آمدهاند و بخصوص در مورد رسول گرامى اسلام ( ص ) قرآن شريف چنين فرموده است :
هُوَ الَّذى بَعَثَ فِى الامّيّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهمْ آياتِهِ وَ يُزَكّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكتابَ وَ الْحكْمَة
« 1 » او كسى است كه در ميان جمعيت درس نخوانده فرستادهاى از خودشان برانگيخت كه آياتش را بر آنها بخواند و آنها را پاك گرداند و به آنان كتاب و حكمت بياموزد .
وقتى چنين باشد ، طبعاً خود پيامبران نيز نبايد رذيلهاى داشته باشند ، بلكه عقل حكم مىكند كه بايد مهذّب و مبرّا از هر رذيلهاى باشند . علاوه بر اين اگر رذيلهاى بر كسى حكمفرما باشد ، انديشه و گفتار و كردار او از همان رذيله تأثير جدّى خواهد پذيرفت :
قُلْ كُلٌّ يَعْمَلُ عَلى شاكِلَتِهِ
« 2 » بگو هر كس طبق روش ( و خلق و خوى ) خود عمل مىكند .
و از اين جهت اعتماد از او سلب خواهد شد .
هامش
( 1 ) جمعه / 2
( 2 ) اسراء / 84