و شما را از آنچه مىخوريد و آنچه در خانههاى خود ذخيره مىكنيد ، خبر مىدهم .
ولى در اين ميان حضرت خاتم الانبياء ، محمد بن عبدالله ( ص ) و اوصياء گرامى ايشان ( ع ) چون به معناى حقيقى ، « انسان كامل » هستند و به عبارت دقيق و عميق فلسفى و عرفانى ، « تجلّى حقّ تعالى با همهء اسماء و صفات حتى اسماء و صفات مُسْتَأثره » مىباشند ، لذا « علم مطلق حقّ در ما سوَى الله » مىباشند و قرآن شريف از باب نمونه ، گاه همهء عالم هستى را در محضر اوصياء گرامى نبىاكرم ( ص ) مىداند و اوصياء گرامى را در محضر پيامبر خاتم ( ص ) :
وَ كَذَلِكَ جَعَلْناكُمْ امَّة وَسَطاً لِتَكُونُوا شُهَداءَ عَلَى النّاسِ وَ يَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهيداً
« 1 » شما را امّت ميانهاى قرار داديم تا بر مردم گواه باشيد و پيامبر هم بر شما گواه مىباشد .
و گاه قرآن شريف را علم ما سوى الله معرّفى مىكند و وصى گرامى پيامبر ( ص ) ، يعنى اميرالمؤمنين ( ع ) را عالم به همهء اين قرآن مىداند :
وَ يَقُولُ الَّذينَ كَفَرُوا لَسْتَ مُرْسَلًا قُلْ كَفى بالله شَهيداً بَيْنى وَ بَيْنَكُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكتاب
« 2 » كسانى كه كافر شدند مىگويند : تو پيامبر نيستى ، بگو كافى است كه خداوند و كسى كه علم كتاب نزد اوست ميان من و شما گواه باشد .
هامش
( 1 ) بقره / 143
( 2 ) رعد / 43