تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اسلام، آيين رستگارى (فارسى) — صفحة 337

مساهمون:

ص٣٣٧
است و وضوى من اشكال دارد . آفرين بر شما كه با كارتان مرا آگاه ساختيد . » اگر كسى بخواهد به طور غيرمستقيم امر به معروف و نهى از منكر كند ، لازمهء آن اين است كه خود صالح و متقى باشد و مردم از او به نيكويى ياد كنند ؛ در اين صورت ، امر و نهى او در ديگران تأثير مىگذارد . اثر سخنان شخصى كه كارهاى نيك و پسنديده انجام مىدهد و از كارهاى ناپسند دورى مىكند ، در ديگران چندين برابر مىشود . انبيا و اولياى الهى به آنچه مىگفتند ، ابتدا خود عمل مىكردند . حضرت على ( ع ) مىفرمايند : « أيُّهَا النّاسُ إنّى وَ اللهِ مَاأحُثُّكُم عَلَى طَاعَة إلّا وَ أسبِقُكُم إلَيهَا وَ لَا أنهَاكُم عَن مَعصِيَة إلَّا وَ اتَنَاهَى قَبلَكُم عَنهَا » « 1 » اى مردم ! به خدا سوگند كه من شما را به طاعتى ترغيب نمىكنم ، مگر آنكه بر آن از شما پيشى مىگيرم و نيز شما را از معصيتى باز نمىداردم ، مگر آنكه خود قبل از شما از آن باز مىايستم . پيامبراكرم ( ص ) هنگامى كه مردم را به كارهاى نيك دعوت مىكرد ، خود قبل از همه به آن اقدام مىكرد . وقتى آن حضرت به مسلمانان دربارهء خواندن نماز شب سفارش مىفرمود ، خود بيش و پيش از آنان نماز شب مىخواند . هنگامى كه آن حضرت مردم را به انفاق و جهاد در راه خدا دعوت مىكرد ، خود پيش از آنان در راه خدا گذشت و ايثار مىكرد و در جنگ‌ها ، ابتدا خود و عزيزان آن حضرت جلو مىرفتند و مردم هم از آنان پيروى مىكردند . در اجراى اصل امر به معروف و نهى از منكر مسلمان بايد به موارد زير
هامش
( 1 ) نهج‌البلاغه ، خطبه 175