فصل هشتم : تولّا و تبرّا
« تولّا » به معناى دوست داشتن خدا ، پيامبر ، امام و بندگان خوب خدا و « تبرّا » به معنى بيزارى جستن از دشمنان آنان است . برخى اين دو را جزء فروع دين اسلام برشمرده و برخى ديگر آنرا مانند خونى در همهء اعمال و رفتار انسان مسلمان جارى دانستهاند .
تولّا و تبرّا در زندگى انسانها نقش سرنوشتساز و بىبديل دارد ؛ زيرا بسيارى از رفتارهاى فردى و اجتماعى انسان از دوستى يا دشمنى سرچشمه مىگيرد . وقتى انسان به كسى يا چيزى محبّت و علاقه دارد ، هرگونه زحمت و رنجى را براى رسيدن به محبوب خود تحمل مىكند و هنگامى كه محبوب او از منزلتى و الا برخوردار باشد ، از هيچگونه فداكارى و ايثار در راه او دريغ نمىورزد .
همينگونه است نقش نفرت و دشمنى ، به طورىكه وقتى انسان از امرى ناپسند در محيط زندگى خود نفرت داشته باشد ، براى مبارزه با آن و از ميان برداشتن آن از همهء توان و امكانات خود استفاده مىكند .