بسيارى از حوادث تلخ و شيرين تاريخ ، نبردهاى خونين ، حماسههاى بزرگ ، شهادتها و فداكارىها از دوستى و دشمنى سرچشمه گرفته است . نهضتهاى مقدس پيامبران و ايثار و فداكارى پيروان آنها ، همه به منظور كسب رضاى الهى و اعلاى كلمهء توحيد و ريشهكن كردن جهل ، ستم و شرك بوده كه سرچشمهاى جز حب و دوستى خداوند و نفرت از طاغوت و شيطان نداشته است . از همين رو مكتب اسلام به تولّا و تبرّا اهميّت فراوانى داده و آن را ملاك فضيلت و رستگارى مؤمنان به شمار آورده است .
رسول خدا ( ص ) خطاب به اصحاب خود فرمودند :
« أوثَقُ عَرَى الإيمَانِ ألحُبُّ فِى اللهِ وَ البُغضُ فِى اللهِ وَ تَوَالِى أولِياءَ اللهِ وَ التَّبَرّى مِن أعدَاءِ اللهِ » « 1 »
محكمترين حلقههاى ايمان ، دوستى در راه خدا و دشمنى در راه اوست ، همچنين دوستى با دوستان خدا و بيزارى از دشمنان خداست .
8 - 1 برّرسى لغوى تولّا و تبرّا
براى درك بهتر معناى تولّا و تبرّا بايد با مفاهيم ولايت و برائت آشنا شويم . ولايت از ريشهء « ولى » اشتقاق يافته و از اين واژه در زبان فارسى و عربى لغات بسيارى ساخته شده است كه از آن جمله مىتوان به ولايت ، ولا ، ولى ، والى ، مولى ، اولى ، مولوى و تولّا اشاره كرد . معنى اصلى مادهء « ولى » قرار گرفتن چيزى در كنار چيز ديگر است به نحوى كه چيز ديگرى ميان آن دو فاصله نينداخته باشد . از اين رو مىتوان آن را به نزديكى و قرب از نظر مكان يا نسبت يا دين يا صميميّت تعبير كرد . بر اساس كتابهاى لغت ، مهمترين معانى ولايت
هامش
( 1 ) الكافى ، ج 2 ، ص 125