تو را دعوت نكرده بوديم ، براى چه آمدى ؟ » « 1 » اگر انسان بخواهد خداوند او را به خانهاش دعوت كند و هنگام لبّيك گفتن به او خوشآمد بگويد ، بايد صفات رذيله را از دل خود خارج و فضيلتها را جايگزين آن كند . خداوند انسان فاسق ، ظالم ، بد اخلاق و پرخاشگر را به خانهاش دعوت نمىكند و اگر چنين كسى ، عمل مستحبّى را بدون داشتن تقوا و اخلاص انجام دهد ، از او نمىپذيرد . قرآن كريم مىفرمايد :
إنَّمَا يَتَقَبَّلُ اللهُ مِنَ المُتَّقِينَ « 2 » همانا خداوند فقط از تقوا پيشگان مىپذيرد .
با گفتن لبّيك ، از نظر فقهى برخى از امور بر حاجى حرام مىشود ، ولى از نظر اخلاقى و عرفانى ، تمام دلبستگىهاى دنيوى بر او حرام مىشود و حاجى بايد توجّه خود را صرفاً متوجّه ذات بارى تعالى بكند .
لبّيك گفتن هنگام احرام و در آغاز اعمال حجّ ، مانند گفتن تكبيرة الاحرام در ابتداى نماز است . از نظر فقهى با گفتن تكبيرة الاحرام در نماز ، كارهايى مانند صحبتكردن ، به اطراف نگاه كردن ، خوردن ، آشاميدن و . . . بر انسان حرام مىشود . از نظر اخلاقى نيز وقتى مسلمان تكبير مىگويد ، توجّه به كارهاى دنيايى بر او حرام مىشود و شخص بايد با حضور قلب كامل ، خود را در محضر خداوند احساس كند و به غير او توجّهى نداشته باشد . در حجّ نيز چنين است . وقتى مسلمان لباس احرام مىپوشد و لبّيك مىگويد ، امورى مانند نگاه كردن در آينه ، كشتن حيوانات ، استعمال بوى خوش و . . . بر او حرام مىشود . از
هامش
( 1 ) ) عوالى اللآلى ، ج 4 ، ص 35
( 2 ) مائده / 27