*
احرام
اعمال حجّ با احرام بستن در يكى از ميقاتها شروع مىشود . در آنجا مسلمانان لباس معمولى خود را كه نشانهاى از فرهنگ ملّى و قومى آنهاست ، از تن بيرون مىآورند و لباس مخصوص احرام به تن مىكنند . با پوشيدن اين لباس ، بسيارى از كارها بر شخص محرم حرام مىشود . پوشيدن لباس يكرنگ و يكدست مىتواند موجب تحكيم وحدت ميان مسلمانان شود . مسلمانان با نژادها ، زبانها و مليتهاى گوناگون از كشورهاى مختلف ، براى انجام مناسك حجّ در مكّه گرد هم مىآيند و با پوشيدن لباسى يكرنگ ، اتحاد و همبستگى خود را ثابت مىكنند .
نكتهء ديگر آنكه لباس احرام شبيه كفن است و حكمت آن شايد اين باشد كه انسان هنگام محرم شدن ، به روز قيامت و جهان آخرت بينديشد و توجّه او به امور دنيوى معطوف نشود و نيز متوجّه اين امر باشد كه در روز رستاخيز با اين شكل و حالت وارد محشر مىشود و در پيشگاه خداوند متعال قرار مىگيرد .
حاجيان هنگام پوشيدن لباس احرام ، لبّيك مىگويند ؛ يعنى خالصانه ابراز مىدارند كه خدايا با دعوت تو به زيارت خانهات شتافتيم و با تمام وجود به سوى تو آمديم ، از تعلّقات دنيوى دل بريديم و از صميم قلب به تو روى آورديم . لبّيك گفتن براى اهل دل خيلى مشكل است . نقل كردهاند امام سجاد ( ع ) هنگام لبّيك گفتن زبانش بند مىآمد . به ايشان عرض مىكردند : « اى فرزند رسول خدا ! لباس احرام پوشيديد ، پس لبّيك و سعديك بگوييد ! » امام ( ع ) مىفرمودند : « از آن بيم دارم كه خداوند خطاب كند كه لالبّيك و لا سعديك ، ما