تميز پوشيد ، بوى خوش استفاده كرد و با ظاهرى آراسته به مسجد وارد شد . قرآن كريم مىفرمايد :
خُذُوا زِينَتَكُم عِندَ كُلّ مَسجِدٍ
« 1 » زينتهاى خود را در هنگام ورود به هر مسجد همراه خود كنيد .
مسجد خانهء خداست و انسان در آنجا در محضر ربوبى قرار مىگيرد و با خواندن نماز مىتواند عروج كند و به لقاء الله برسد . لذا انسان بايد در مسجد ادب حضور را مراعات كند . ادب حضور نزد عرفا و علماى اخلاق اهميت بسيارى دارد و آنان در تربيت شاگردان خود به اين امر بسيار توجّه كردهاند .
از سيرهء پيامبراكرم ( ص ) و ائمهء اطهار ( ع ) شواهد و نمونههاى زيادى در اين باره نقل شده است . عايشه ، همسر پيامبر ( ص ) نقل مىكند : « هنگامى كه مؤذّن تكبير مىگفت ، تلاطمى در پيغمبر اكرم ( ص ) پديد مىآمد و رنگ صورتشان تغيير مىكرد . آن حضرت ديگر به كسى توجّهى نداشت ، گويى كسى را نمىشناخت و فقط زير لب زمزمه مىكرد كه هنگام اداى امانت الهى و خواندن نماز فرا رسيده است . سپس آن حضرت وضو مىگرفت و در حالى كه از خوف خداوند مىلرزيد ، به طرف مسجد مىرفت . »
دربارهء امام حسن مجتبى ( ع ) نيز نقل شده است ، هنگامى كه آن حضرت مىخواست به مسجد برود ، غسل مىكرد ، وضو مىگرفت ، بوى خوش استفاده مىكرد و بعد از پوشيدن لباسهاى تميز ، با قدمهاى آهسته به سوى مسجد مىرفت و هنگام داخل شدن به مسجد ، پاى مبارك آن حضرت مىلرزيد .
بنابر اين ، آنچه براى رفتن به مكّه و مدينه و حضور در پيشگاه قدسى و
هامش
( 1 ) اعراف / 31