بِسمِ اللهِ الرَّحمَنِ الرَّحيِمِ أرَأيتَ الَّذِى يُكَذّبُ بِالدّيِنِ فَذَلِكَ الَّذِى يَدُعُّ اليَتِيمَ وَ لَايَحُضُّ عَلَى طَعَامِ المِسكِينِ ، فَوَيلٌ لِلمُصَلِّينَ ، الَّذِينَ هُم عَن صَلَاتِهِم سَاهُونَ ، الَّذِينَ هُم يَرآءُونَ وَ يَمنَعُونَ المَاعُونَ
« 1 » به نام خداى بخشندهى مهربان . آيا آن كسى كه روز جزا را دروغ مىشمرد ، ديدى ؟ او همان كسى است كه يتيم را به اهانت مىراند و مردم را به طعام دادن به بينوا وانمىدارد . پس واى بر آن نمازگزارانى كه در نماز خود سهلانگارند ، آنان كه ريا مىكنند و از دادن زكات دريغ مىورزند .
تكذيب دين ، صرفاً يك امر اعتقادى و ذهنى نيست ، بلكه يك امر عينى ، اقتصادى و اجتماعى است . قرآن كريم در اين سوره خصوصيات تكذيب كنندهء دين را به شرح زير بيان مىكند :
1 . كسى كه يتيم را از خود مىراند و به عواطف و احساسات او توجهى نمىكند . اين آيهء شريف پيش از آنكه در مورد رسيدگى به خوراك ، پوشاك و جسم يتيمان سفارش كند ، در مورد ارضاى عواطف آنان تأكيد مىكند . پيامبر اكرم ( ص ) فرمودند : « اگر كسى دست نوازشى بر سر يتيمى بكشد ، پروردگار عالم به هر مويى كه از زير دست او بگذرد ، يك حسنه به او عنايت مىكند . »
2 . كسى كه ديگران را بر طعام دادن به مسكينان تشويق و ترغيب نمىكند . مسلمان حقيقى كسى است كه به اندازهء توان خود در رفع گرفتارى مردم كوشش كند و به كسانى كه قادر نيستند خوراك و ما يحتاج عمومى خود را تأمين كنند ، رسيدگى نمايد . علاوه بر آن ، ديگران را نيز به اطعام مستمندان تشويق كند و آنان را به اجراى قانون مواسات برانگيزاند .
هامش
( 1 ) ماعون / 7 - 1