سورهء ماعون سرمشق زندگى براى مسلمانان است . هر اندازه پيام اين سوره به دل انسان و جامعه راه يابد ، به همان اندازه فقر و بدبختى از جامعه رخت بر مىبندد و در چنين جامعهاى عواطف و قانون مواسات حاكم مىشود . اين سورهء مباركه ، مهمترين مسائل اسلامى را در بر دارد ؛ هم دربارهء عبادت بدنى و هم دربارهء عبادت مالى صحبت مىكند .
دربارهء اجراى قانون مواسات ، از سوى معصومان ( ع ) و بزرگان و علماى دين نمونههاى فراوانى نقل شده است . در اينجا چند نمونه براى آشنايى بيشتر خوانندگان با قانون مواسات ذكر مىشود .
در روايتى تاريخى نقل شده است : روزى پيامبراكرم ( ص ) در عبور از كوچهاى ابوايوب انصارى و خانوادهاش را ديدند كه در كنار كوچه روى فرشى نشستهاند . آن حضرت فرمودند : « ابوايوب چرا اينجا نشستهاى ؟ » عرض كرد : « اى رسول خدا ! خانوادهاى از مهاجران را ديدم كه سرپناهى نداشتند ، گفتم اگر من در خانه باشم و آنان در كوچه بمانند ، براى مردم مدينه و انصار مايهء ننگ است و در پيشگاه خداوند نيز پاسخى ندارم . اما اگر من در كوچه باشم و آنها در خانهء من زندگى كنند احساس راحتى مىكنم و براى مسلمانان مدينه هم مايهء افتخار و مباهات است . »
در زندگى امام حسن مجتبى ( ع ) نمونههاى بارزى از اجراى قانون مواسات مشاهده شده است . اين امام بزرگوار هر سال اموال خود را به دو قسمت تقسيم مىكردند و نيمى از آن را به فقرا و بيچارگان مىدادند . مادر آن بزرگوار ، حضرت زهرا ( س ) ، نيز همينگونه عمل مىكردند و آنچه داشتند به نيازمندان مىبخشيدند و در نمازهاى خود ، ديگران را قبل از خود دعا مىكردند .
اسلام، آيين رستگارى (فارسى) — صفحة 249
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٢٤٩