صاحب بن عبّاد كه مايهء افتخار عالم تشيع است ، بسيار سخاوتمند بود و علاوه بر آنكه خود به قانون مواسات عمل مىكرد ، ديگران را نيز به اين كار خير ترغيب مىنمود . اين بزرگوار گفته است : من بخشش و سخاوت را از مادرم فراگرفتهام . او هر روز صبح ، قبل از آنكه به مكتب بروم ، پولى به من مىداد و مىگفت : اين را به فقرا بده و بدين ترتيب ، بخشش مال براى من عادت شد .
3 . كسى كه نماز را سبك بشمارد و در وقت نماز از آن غافل باشد ، از راه و رسم مسلمانى به دور افتاده است . مسلمانى كه رياكارانه و به منظور خودنمايى نماز مىخواند و كارهاى خير خود را با ريا و تظاهر همراه مىكند از جملهء تكذيب كنندگان دين است .
4 . كسى كه از دادن زكات و ماعون خوددارى مىكند . كسى كه مىتواند نيازهاى مردم را رفع كند و گره از كار ديگران بگشايد ، ولى از اين كار دريغ مىورزد . كسى كه به مسلمانان توجه نداشته باشد و به مردم جامعه نينديشد .
استاد بزرگوار ما در تفسير الميزان مىفرمايند : « كلمهء ماعون به معناى هر خدمت و هر چيزى است كه به شخص محتاج داده شود و حاجتى از حوائج زندگى او را برآورده سازد ، مانند قرض ، هديه ، عاريه و امثالآن . رسولخدا ( ص ) در تفسير آيهء وَ يَمنَعُونَ المَاعُونَ فرمود : ماعون آن چيزهايى است كه مردم به عنوان كمك به يكديگر عاريه مىدهند و مىگيرند ، نظير ديگ ، دلو ، تبر و نظاير آن . در كافى به سند خود از ابوبصير از امام صادق ( ع ) روايت كرده است كه در ضمن حديثى فرمود : منظور از ماعون قرضى است كه بِدهى و احسانى است كه بِكُنى و اثاث خانهاى است كه عاريت بِدهى . زكات هم يكى از مصاديق ماعون است . » « 1 »
هامش
( 1 ) تفسير الميزان ، ج 20 ، ص 846