امام صادق ( ع ) در يك سالى كه قحطى شده بود ، به غلام خود فرمودند : « چقدر گندم در منزل داريم ؟ » غلام عرض كرد : « گندم مورد نياز يك سال را تهيه كردهام . » امام ( ع ) فرمودند : « همهء گندمها را به بازار ببر و به مردم به فروش ! » غلام عرض كرد : « آقا الان گندم در بازار نيست . چنانچه اين گندمها را بفروشيم ، ديگر نخواهيم توانست گندم مورد نياز خود را تهيه كنيم ! ؟ » آن حضرت فرمودند : « من هم مانند بقيه مردم اگر در بازار چيزى باشد ، استفاده مىكنم و در غير اين صورت ، همان كارى را انجام مىدهم كه ديگران انجام مىدهند . » آنگاه همهء گندمها را به مردم دادند .
علماى اسلام نيز به پيروى از پيشوايان معصوم ( ع ) به قانون مواسات عمل مىكردند . جناب شيخ عبدالكريم حائرى يزدى ( قدس سره ) كه مؤسس حوزهء علميهء قم بودند و حضرت امام خمينى ( قدس سره ) اين انقلاب را مرهون زحمات ايشان مىدانستند ، در زمانى كه حوزه را اداره مىكردند ، وضع مالى طلبهها چندان مناسب نبود .
روزى شخصى عبايى را به عنوان هديه به جناب شيخ تقديم كرد . جناب شيخ ديد كه عباى گران قيمتى است ؛ لذا از پوشيدن آن اكراه داشت و چون هديه بود ، نمىخواست آن را نپذيرد . بنابراين به آن شخص گفتند : ارزش اين عبايى كه هديه آوردهاى ، برابر چند عباى معمولى است ؟ آن شخص گفت : شانزده عبا ، جناب شيخ فرمودند : اين عبا را به بازار ببريد و در ازاى آن شانزده عبا براى من بياوريد . آن شخص امر جناب شيخ را به انجام رسانيد و برگشت . شيخ عبدالكريم حائرى يكى از عباها را خودشان پوشيدند و بقيه را به پانزده نفر از طلبهها دادند و فرمودند : « حالا بهتر شد ؛ آن عبا را فقط يك نفر مىپوشيد ، در حالىكه با تعويض آن ، شانزده نفر عباى نو مىپوشند ! »
اسلام، آيين رستگارى (فارسى) — صفحة 250
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٢٥٠