امام صادق ( ع ) مىفرمايند : « زكات به مثابهء آزمونى براى ثروتمندان و راهى براى كمك كردن به فقيران است . چنانچه مردم زكات اموالشان را مىپرداختند ، مسلمان فقير و محتاجى باقى نمىماند ، بلكه به واسطهء آنچه خداوند واجب كرده است ، غنى و بىنياز مىشدند . و مردمان ، تنگدست و نيازمند نشدند و گرسنه و برهنه نماندند ، مگر بهواسطهء گناه ثروتمندان . » « 1 » با توجه به اين حديث شريف ، اسلام با وضع حكم زكات در صدد ايجاد توازن اقتصادى در جامعه است . وضعيتى كه در آن ، همهء مسلمانان از زندگى ساده و آبرومندى برخوردار باشند . زندگى مورد سفارش اسلام ، زندگى ساده همراه با رفاه نسبى است . چنين زندگىاى با تجملگرايى رواج يافته در ميان برخى از مردم زمان ما ، سازگارى ندارد . زندگى ساده و مورد سفارش اسلام اين است كه افراد جامعه از نظر نيازهاى اوليه زندگى تأمين باشند . اسلام مىگويد زندگى ضرورى براى همه لازم است ، زندگى همراه با رفاه براى كسانى كه داشته باشند ، « مجاز » است ، اما زندگى تجملى براى همه حرام است .
منظور از زندگى تجملى ، زندگىاى است كه در آن هزينهها از حد ضرورت فراتر مىرود . نشانههاى اين نوع زندگى ، خريد اجناس لوكس و قيمتى و تزيين خانهها با آنها و صرف هزينههاى سنگين در مراسم مختلف ( مانند تولد ، عروسى ، مرگ نزديكان و خويشان ، بازگشت از سفر و . . . ) است كه متأسفانه عدهاى در جامعه با اين كارها موجبات برقرارى سنتهاى غلط و اسرافكارانه را فراهم مىسازند .
هامش
( 1 ) وسائل الشيعة ، ج 6 ، ص 4