خُذ مِن أموَالِهِم صَدَقَة تُطَهّرُهُم وَ تُزَكّيهِم بِهَا وَ صَلّ عَلَيهِم إِنَّ صَلَوتَكَ سَكَنٌ لَهُم وَ اللهُ سَمِيعٌ عَليِمٌ
« 1 » از دارايىهايشان صدقه ( زكات ) بگير تا بدان وسيله آنان را پاك و منزه سازى و براى آنها دعا كن ، زيرا دعاى تو مايهى آرامش آنهاست و خداوند شنوا و داناست .
از اين آيهء شريفه مىتوان چنين برداشت كرد كه : اولًا زكات مايهء تطهير اموال مسلمانان است ؛ زيرا مالى كه به آن زكات تعلق گيرد و زكات آن پرداخت نشود ، رجس و پليد است و با دادن زكات پاك و مطهر مىشود . ثانياً به واسطهء پرداخت زكات ، شخص زكات دهنده مهذّب و پاكيزه مىشود ؛ چون زكات نيز مانند نماز و روزه نقش تهذيب كننده دارد و ريشهء صفات ناپسندى چون بخل و حبّ دنيا را از دل مؤمن مىكند .
از اسرار ديگر زكات ، به وجود آمدن خير و بركت در اموال است ؛ زيرا همانطور كه گفته شد ، يكى از معانى زكات « نمو » است . اگر كسى قسمتى از مال خود را در راه خدا انفاق كند ، به ظاهر دارايى او كم مىشود ، ولى در واقع آنچه داده است ، در باطن جهان باقى مىماند و بقيه دارايى او نيز نمو مىكند و داراى خير و بركت مىشود . امام باقر ( ع ) فرمودند :
« الزَّكَوة تزِيدُ فِى الرّزق » « 2 »
زكات روزى را افزايش مىدهد .
سرّ ديگر زكات اين است كه با دادن زكات ، دل نيازمندان شاد مىشود و آنها نيز در حق زكات دهنده خالصانه دعا مىكنند و دعاى مستمندان همچون
هامش
( 1 ) توبه / 103
( 2 ) الامالى الطوسى ، ص 296