پيشوايان معصوم ( ع ) در پرداخت زكات مستحب به نيازمندان ، خود پيشتاز و نمونه بودند و اين مىتواند براى پيروان راستين آنها سرمشق و الگو باشد . دادن انگشترى به فقير در هنگام نماز كه موجب نزول آيهء « ولايت » « 1 » در حق على ( ع ) شد و همچنين ، دادن طعام به مسكين ، يتيم و اسير از سوى حضرت على ( ع ) ، فاطمه زهرا ( س ) و فرزندان معصوم آنها در حالىكه روزه داشتند و خود سخت به آن نيازمند بودند ، از نمونههاى بارز و مثالزدنى است كه نظير آن در مورد هيچ يك از سخاوتمندان تاريخ گفته نشده است .
اين گذشت و ايثار نيز موجب نزول سورهء « هل اتى » « 2 » در حق اهلبيت پيامبراكرم ( ع ) شد .
شيخ محمود شبسترى در اين مورد چه نيكو سروده است : « 3 » زكات خاصگان آن على بود نمود آنچه خدايش امر فرمود
نكرد اين كار از خلق جهان كس زكات اندر صلات او داده و بس
شنيدستم كه در وقتركوعش به سائل داد خاتم با خشوعش
شبى تنها سه قرص نانجو داشت بهحاجت چونكه سائلبانگبرداشت
همان سه قرصه هم بهر خدا داد خدايش « هل اتى » او را جزا داد
تو هم گر مىتوانى رو چنين باش مشو دنيا پرست و مرد دين باش
هامش
( 1 ) مائده / 55
( 2 ) انسان / 9 - 8
( 3 ) كنز الحقايق ، ص 82