شايان ذكر است كه در آن روزگار ، رسم بر آن بود كه وقتى كسى خمس خود را خدمت امام عسكرى ( ع ) مىآورد ، امام ( ع ) مقدار خمس و صاحبان آن را نام مىبرد تا در امامت ايشان ترديدى باقى نماند و شيعيان با اطمينان خاطر خمس خود را به امام تحويل بدهند . دليل اين امر آن بود كه در برههاى از زمان ، افرادى پيدا شدند كه خود را براى دريافت خمس شايسته مىدانستند و به دروغ مدّعى امامت و رهبرى جامعه مىشدند و مشخص كردن مقدار خمس و صاحبان آن بهترين راه براى تشخيص امام ( ع ) در آن روزگار بود .
يكى ديگر از وكلاى امام حسن عسكرى ( ع ) ابودرداء بود . وى مىگويد كه امام يازدهم ( ع ) مرا مأمور كردند تا به مداين بروم و سهم امام و خمس شيعيان را دريافت كنم و براى ايشان بياورم . امام عسكرى ( ع ) فرمودند : « ابودرداء ! وقتى از مداين برگردى ، من از دنيا رفتهام . » عرض كردم : اى فرزند رسول خدا ! فدايت شوم ، چه كسى بعد از شما عهدهدار امامت خواهد بود و خمسى را كه از مداين مىآوردم به چه كسى تحويل دهم ؟ » امام عسكرى ( ع ) فرمودند : امام بعد از من كسى است كه مشخص كند پولهاى خمس از آن چه كسانى است و مقدار آن چقدر است و كسى كه بر جنازهء من نماز بخواند . »
ابودرداء مىگويد كه بعد از بازگشت از سفر مداين ، براى زيارت امام عسكرى ( ع ) به سامرا رفتم و متوجه شدم كه امام ( ع ) رحلت كرده است و برادر ايشان ، جعفر بن على - كه بعدها به « جعفر كذّاب » معروف شد - در مجلس نشسته است و جمعيت زيادى به مناسبت رحلت امام ( ع ) به او تسليت و به دليل تصدّى مقام امامت به وى تبريك مىگويند . بر اساس شناختى كه از جعفر داشتم ، تعجب كردم و با خود گفتم ، امام بايد معصوم باشد و جعفر بن على كه مقيد به احكام دينى نيست و مورد تأييد حكومت وقت هم هست ، نمىتواند
اسلام، آيين رستگارى (فارسى) — صفحة 213
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٢١٣