نماز نخواند و هيچيك از مكروهات نماز را بهجا نياورد . نمازگزار بايد خود را در پيشگاه خداوند متعال احساس كند .
قرآن شريف در آيات مختلف به آداب نماز اشاره مىكند و از مؤمنين خواسته است كه نماز با ترتيل باشد ؛ يعنى كلمات آن شمرده ادا شود ، ركوع و سجود آن به طور كامل انجام شود ، بعد از ركوع و بين دو سجده بدن آرام گيرد و مستحبّات نماز بهجا آورده شود .
مُلّامحسن فيض كاشانى ( قدسسره ) در كتاب شريف « المحجةالبيضاء » با ذكر مثالى زيبا نقش اجزاى مختلف نماز را تبيين كرده است ، وى مىگويد : « كمال انسان وابسته به دو چيز است : موجوديّت باطنى و اعضاى ظاهرى ؛ موجوديّت باطنى انسان همان حيات و روح او و ظاهر جسمانى آدمى ، اعضا و اندامهاى اوست . بعضى از اندامهاى آدمى مانند قلب ، كبد و مغز داراى چنان اهميّتى هستند كه با از بين رفتن آن ، حيات انسان از بين مىرود . بعضى از اندامها نظير چشم ، دست ، پا و زبان در موقعيتى هستند كه با نبود آنها ، حيات آدمى از دست نمىرود ، ولى مقاصد حيات مخدوش مىگردد . بعضى از اندامها چنانند كه با از دست رفتن آنها ، نه حيات انسان و نه مقاصد آن ، هيچيك آسيبى نمىبينند ، اما به زيبايى انسان لطمه وارد مىشود . اين اندامها نظير ابرو ، ريش و سفيدى پوست است . برخى ديگر از اندامها چنانند كه از دست رفتن آنها به اصل جمال آدمى لطمهاى وارد نمىكند ، اما از كمال آن مىكاهد ، مانند كمانى بودن ابرو ، سياهى موى سر و صورت و سرخبودن گونههاى صورت .
همينگونه است صورت عبادتهايى كه شرع مقدس براى ما معين كرده است . روح و حيات باطنى نماز ، خشوع ، نيّت ، حضور قلب و اخلاص است . ركوع ، سجود و قيام آن به منزلهء قلب ، كبد و مغز مىباشد كه اگر از دست برود ،
اسلام، آيين رستگارى (فارسى) — صفحة 164
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص١٦٤