« إنَّ فَضلَ الوَقتِ الاوَّلِ عَلَى الاخِيرِ كَفَضلِ الآخِرَة عَلَى الدُّنيَا » « 1 »
برترى اوّل وقت نسبت به آخر وقت ، مانند برترى آخرت نسبت به دنياست .
يكى از راويان حديث به نام قزار نقل مىكند : « روزى امام رضا ( ع ) به استقبال يكى از علويان از شهر خارج شدند . هنگام نماز فرا رسيد . آن حضرت به كنار صخرهاى آمدند و فرمودند : قزار اذان بگو ! عرض كردم : منتظر بمانيم تا دوستانمان به ما ملحق شوند . حضرت فرمودند : خداوند تو را بيامرزد . هرگز نماز را بدون علت از اوّل وقت تأخير مينداز . بر تو باد كه همواره نماز را اوّل وقت بخوانى ! پس اذان گفتم و نماز خوانديم . » « 2 » حضرت امام صادق ( ع ) فرمودند : « كسى كه نمازهاى واجب را اوّل وقت به جا آورد و شرايط آنها را به درستى مراعات كند ، فرشتگان نماز وى را به سوى آسمان بالا مىبرند ، در حالىكه سفيد و پاكيزه است . آن نماز به صاحب خود مىگويد : خداوند تو را حفظ كند ، چنانكه مرا حفظ كردى . مسلمانى كه بدون علّت نمازها را بعد از وقت آنها بهجا آورد و حدود آنها را رعايت نمىكند ، نماز او در حالىكه سياه و تاريك است ، به سوى او برمىگردد و فرياد مىزند ، خداوند تو را ضايع كند ، همانطور كه مرا ضايع كردى . » « 3 »
1 - 2 برترى نماز از ساير عبادات
آنچه از آيات و روايات برداشت مىشود اين است كه نماز در مقايسه با ساير عبادتها از اهميّت بيشترى برخوردار است .
هامش
( 1 ) تهذيب الاحكام ، ج 2 ، ص 40
( 2 ) بحارالانوار ، ج 83 ، ص 21
( 3 ) الكافى ، ج 3 ، ص 268