تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اسلام، آيين رستگارى (فارسى) — صفحة 136

مساهمون:

ص١٣٦
دست چپ خواهند گرفت :
فَامّا مَنْ اوتىَ كتابَهُ بيَميِنِه فَيَقُولُ هاؤُمُ اقْرَؤُا كتابيَه . . . فَهُوَ . . . فى جَنَّة عاليَة . . . وَ امّا مَنْ اوتىَ كتابَهُ بِشِمْالِه فَيَقُولُ يا لَيْتَنى لَمْ اوتَ كتابيَه . . . خُذُوهُ فَغُلُّوهُ ثُمَّ الْجَحيمَ صَلُّوهُ
« 1 » پس كسى كه نامه اعمالش را به دست راستش مىدهند ( با شور و شعف ) فرياد مىزند نامه اعمال مرا بگيريد و بخوانيد . . . پس او . . . در بهشتى برين است . . . و امّا كسى كه نامه اعمالش را به دست چپش بدهند ، مىگويد اى كاش هرگز نامه اعمالم را دريافت نكرده بودم . . . او را بگيريد و در بند و زنجيرش كنيد ، سپس او را در دوزخ بيفكنيد . اين نامهء عمل ، در حقيقت كتابى است مشتمل بر آنچه كه ملائكهء رقيب و عتيد « 2 » از اعمال انسان برداشت كرده و نوشته‌اند . 2 ) « حضور همهء اعمال بد و خوب » و در حقيقت تجسّم همهء اعمال ريز و درشت و شايست و ناشايست انسان به گونه‌اى كه وى همهء آنچه را در اين دنيا انجام داده است ، در آن سرا حاضر مىيابد .
وَ وُضِعَ الْكِتابُ فَتَرَى الْمُجْرِمينَ مُشْفِقِينَ ممّا فِيهِ وَ يَقُولُونَ يَا وَيْلَتَنا مَالِ هَذَا اْلكِتابِ لا يُغادِرُ صَغيِرَة وَ لا كَبيرَة الّا احْصَاهَا وَ وَجَدُوا ما عَمِلُوا حَاضِراً
« 3 » و نامه اعمال گذارده مىشود ، پس گناهكاران را مىبينى كه از آنچه در آن است ترسان و هراسانند و مىگويند : واى بر ما اين چه كتابى است كه
هامش
( 1 ) حاقّه / 31 - 19 ( 2 ) در مورد ملائكهء « رقيب و عتيد » در بحث شاهدان قيامت توضيح داده شد . ( 3 ) كهف / 49