ضدّ ما گواهى داديد ؟ آنها مىگويند همان خدايى كه هر موجودى را به سخن درآورده ، ما را به سخن درآورد .
به عبارت ديگر قرآن شريف مىفرمايد همانطور كه جهان هستى به جهان ديگرى تبديل مىگردد ، انسان نيز از نظر جسمى به انسانى متناسب با همان جهان تبديل مىشود :
نَحْنُ قَدَّرْنا بَيْنَكُمُ الْمَوتَ وَ مَا نَحْنُ بمَسْبُوقينَ عَلى انْ نُبَدّلَ امْثالَكُمْ وَ نُنْشِئَكُمْ فِى مَا لا تَعْلَمُونَ
« 1 » ما در ميان شما مرگ را مقدّر ساختيم و هرگز كسى بر ما پيشى نمىگيرد ، تا گروهى را به جاى گروه ديگرى بياوريم و شما را در جهانى كه نمىدانيد ، آفرينش تازهاى بخشيم .
اين حقيقت - چنان كه گفتيم - در قرآن شريف با كلمه « مثلهم » بيان شده است ؛ بنابراين لازم نيست كه جسم انسان در آخرت « عين » جسم دنيايى او باشد ، ولى « مثل » جسم دنيايى او و شبيه به آن خواهد بود . حتّى با كمى دقّت درمىيابيم كه براى پاداش و كيفر در همين دنيا هم نه تنها « عينيّت » در جسم لازم نيست ، بلكه چنين چيزى محال است . مثلًا اگر كسى در جوانى انسانى را كشت و فرار كرد و در پيرى او را دستگير كردند ، آيا او را قصاص نمىكنند ؟ اگر كسى در جوانى براى كسى كار كرد و مزد او داده نشد ، اگر در پيرى مزد بخواهد آيا به او پرداخت نمىشود ؟ در حالى كه جسم انسان در ايّام پيرى غير از جوانى است و انسان در سنّ كهنسالى ، از نظر جسمى چندين مرتبه ، نسبت به سنّ جوانى ، مبدّل شده است . به عبارت ديگر در اينجا « مثليّت » محقّق است ؛
هامش
( 1 ) واقعه / 61 - 60