مختلف مطرح شده است و از قبل از اسلام تاكنون در كلمات فيلسوفان و غير فيلسوفان ديده مىشود و مهمترين شبهه در اين بحث شمرده شده است . بيان اشكال از اين قرار است :
انسان در زندگى دنيايى خود ، از لحاظ جسمى و ظاهرى ، دائماً در حال تغيير و تبديل است و حتّى هر چند سال يك بار به طور كلّى از حيث ظاهرى و جسمانى عوض مىشود ، بنابر اين كسى كه مثلًا در جوانى مرتكب گناه و معصيت شده و بدين خاطر ، استحقاق كيفر و عذاب پيدا كرده ، اگر در پيرى بميرد و به واسطهء عباداتى كه در پيرى انجام داده ، استحقاق بهشت را داشته باشد ، آيا در قيامت ، بدن دوران جوانى او زنده مىشود يا بدن دوران پيرى يا بدن هر دو زمان ؟
اگر فقط بدن دوران جوانى يا فقط بدن دوران پيرى او زنده شود ، « ترجيح بدون مرجّح » است ؛ زيرا زنده شدن بدن دوران جوانى فقط ، يا زنده شدن بدن دوران پيرى فقط ، هيچ كدام داراى برترى و ترجيح نخواهد بود و برتر نشاندن و ترجيح دادن امرى كه برتر نيست و ترجيح خاصّى ندارد « ترجيح بدون مرجّح » ناميده مىشود و امرى قبيح است و خداوند متعال و حكيم ، هيچگاه مرتكب امر قبيح و زشت نمىشود . و اگر بدن هر دو زمان زنده شود و به عبارت ديگر اگر بدنهاى زمانهاى مختلف زندگى دنيايى انسان ، در آن عالَم زنده شود ، در نتيجه بايد هر انسان در قيامت از نظر جسمى به اندازهء كوهى باشد .
در كتب فلسفى و كلامى براى شبههء آكل و مأكول چنين مثال مىزنند : اگر درندهاى ، انسانى را بخورد يا انسانى ، انسان ديگرى را بخورد و بدن انسان مأكول ( خورده شده ) جزو بدن آكل ( درنده يا انسان ) شود ، در عالَم قيامت و آخرت كداميك از آنها زنده مىشوند ؟ يا اگر بدن انسانى كه مُرده است ، تبديل
اسلام، آيين رستگارى (فارسى) — صفحة 107
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص١٠٧