شبهه دوّم : شخصى بودن و غير وحيانى بودن نصب اميرالمؤمنين عليه السلام
همچنين اين شبهه كه گفتهاند : نصب اميرالمؤمنين عليه السلام در غدير خم به ولايت توسّط پيامبر ، امرى شخصى بود نه برخاسته از وحى الهى ، و چون امّت اسلامى تشخيص داد كه ولايت اهل بيت عليهم السلام ، صلاح اسلام نيست با ابوبكر بيعت كردند و در اثر بيعت مردم ، وى خليفه و ولىّ و حاكم اسلام گرديد ، اين هم ، شبههاى نادرست و ادّعايى بدون دليل است چرا كه اگر چنين احتمالهايى در اسلام مطرح شود بايد گفت كه بنياد اسلام سُست خواهد شد ، زيرا در اين صورت راجع به نماز ، روزه ، خمس ، زكات ، حجّ ، جهاد ، امر به معروف و نهى از منكر ، تولّا و تبرّا نيز اين احتمال مطرح خواهد شد كه پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم نظرات شخصى خود را فرمودهاند در حالى كه آن بزرگوار ، هر آنچه فرموده است ، وحى الهى است :
« وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الهَوى إِنْ هُوَ إِلّا وَحْىٌ يُوحى » . « 1 » « و هرگز از روى هواى نفس سخن نمىگويد ، سخن او ، هيچ چيز ، غير از وحى خداوند كه بر او نازل مىشود نيست » .
و نصب خلافت و ولايت ، بدون ترديد ، از فروع دين ، مهمتر و بالاتر است ، امام باقر عليه السلام فرمود :
« بُنِىَ الْاسْلامُ عَلى خَمْسٍ ، عَلَى الصَّلاةِ وَ الزَّكاةِ وَ الصَّومِ وَ الْحَجِّ وَ الْوِلايَةِ وَ لَمْ يُنادَ بِشَىْءٍ كَما نُودِىَ بِالْوِلايَةِ » . « 2 » « اسلام بر پنج چيز بنا شده است ، نماز و زكات و روزه و حجّ و ولايت ، و به ( سوى ) هيچ كدام ( از اينها ) دعوت نشده ، آنگونه كه به ( سوى ) ولايت فراخوانده شده است » .
شبهه سوّم : عدم وجود نام اميرالمؤمنين و فرزندانشان عليهم السلام در قرآن شريف :
شبهه ديگرى مطرح شده است كه اگر امر ولايت از اهميّت بسيارى برخوردار است و اگر امامت حضرت امام على عليه السلام و فرزندانشان قطعى است ، چرا خداى متعال نام اميرالمؤمنين و ساير امامان عليهم السلام را در قرآن شريف نياورده است ؟ آيا حكمت الهى اقتضا نداشت كه براى رفع
هامش
( 1 ) - نجم / 3 - 4 .
( 2 ) - الكافى ، ج 2 ، ص 18 .