« وَ انْزَلْنا الَيْكَ الذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ ما نُزِّلَ الَيْهِمْ » .
« 1 » « و ما اين ذكر ( قرآن ) را بر تو نازل كرديم تا آنچه به سوى مردم نازل شده است براى آنها روشن سازى » .
قرآن دربارهء نماز ، روزه ، خمس ، زكات ، جهاد ، امر به معروف و نهى از منكر ، تولّا و تبرّا نيز به بيان خصوصيّات نپرداخته است و تنها كلّيت وجوب آنها را بيان فرموده است ، مثلًا در قرآن شريف مىخوانيم :
« اقِمِ الصَّلوةَ لِدُلُوكِ الشَّمْسِ الى غَسَقِ اللَّيْلِ وَ قُرانَ الْفَجْرِ » .
« 2 » « نماز را از زوال ( هنگام ظهر ) تا نهايت تاريكى شب بر پا دار و همچنين قرآن فجر ( نماز صبح ) را » .
ولى كيفيّت نماز ، ركعات و خصوصيّات آن را پيامبر گرامى صلى الله عليه و آله و سلم - كه مبيّن قرآن شريف است - بايد بيان كند ، و همچنين است آيهء ولايت ، آيهء تطهير ، آيهء تبليغ ، آيهء اولى الامر و . . . كه پيامبر گرامى صلى الله عليه و آله و سلم مصاديق آن را تعيين مىكند .
در كتاب كافى نقل شده است كه ابو بصير از زبان مردم به امام صادق عليه السلام عرض كرد ، چرا نام اميرالمؤمنين و ديگر امامان عليهم السلام در قرآن شريف نيامده است ؟ ، حضرت صادق عليه السلام ، در پاسخ وى ، همين مطلب را فرمودند . « 3 » جواب سوّم ) از تاريخ و روايات فراوان به دست مىآيد كه مردم آن روز اگر نام اميرالمؤمنين و ساير امامان عليهم السلام را در قرآن شريف مىيافتند ، از روى عناد و از سرِ لجاجت زير بار نمىرفتند و از اطراف پيامبرگرامى صلى الله عليه و آله و سلم متفرّق مىشدند و قطعاً به اسلام ضربهء سختى مىخورد . به عبارت ديگر خداى متعال بر اساس مصلحت اهمّ ، به طور كلّى و عنوانى نه جزيى و مصداقى ، با اشاره و شأن نزول نه با تصريح ، نام اهل بيت عليهم السلام را در قرآن شريفآورده است . خداى متعال در « آيهء تبليغ » به همين مطلب اشاره دارد زيرا اوّلًا امر به تبليغ و بيان ولايت مىكند :
« يا ايُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما انْزِلَ الَيْكَ مِنْ رَبِّكَ » .
« 4 » « اى پيامبر آنچه را از طرف پروردگارت بر تو نازل شده است ( به مردم )
هامش
( 1 ) - نحل / 44 .
( 2 ) - اسراء / 78 .
( 3 ) - اصول كافى ، ج 1 ، ص 286 .
( 4 ) - مائده / 67 .