مسأله 117 - توبهء از ربادادن پشيمانى از گذشته و ترك آن كار زشت و استغفار و انابه به درگاه حقّ تعالى است ، و در توبه از ربا خوردن علاوه بر اين امور بايد آنچه را ربا خورده است پس دهد ، بلكه اگر ربا خور بميرد آنچه از طريق ربا گرفته است به ورثه منتقل نمىشود ، و اگر مفلس بود توبهء او گرچه قبول است ولى بايد تحصيل رضايت از ربادهندگان كند و اگر ممكن نباشد بايد تصميم داشته باشد كه در اوّل زمان ممكن آن را رد كند ، و اگر از دنيا برود اميد است خداوند رئوف بستانكاران را در قيامت راضى كند و رباگيرنده مورد عفو و رحمت خداى تعالى واقع شود .
مسأله 118 - اگر از روى نسيان و غفلت ربا خورد گرچه گناه نكرده است ولى بايد بعد از توجّه آنچه را گرفته است به ربا دهنده رد كند ولى اگر از روى جهل بود ، ( چه جهل قصورى يا تقصيرى و چه جهل به حكم يا به موضوع بود ) ، بعد از علم لازم نيست آنچه را ربا خورده است رد كند و از آن به بعد بايد اطراف آن كار زشت كه دنيا و آخرت ربا گيرنده و ربادهنده را تباه مىكند نگردد .
رساله توضيح المسائل (پانزدهم 1389ش) (فارسى) — صفحة 418
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٤١٨