معروفى را اثبات و يا منكرى را از بين ببرد و نظير اينكه آشتى با كسى موجب گناه يامفسدهء اخلاقى شود كه در اين صورت قهر بلكه دشمنى واجب است .
مسأله 110 - دشمنى با اهل معصيت حتّى غيبت آنها در همان معصيت جايز بلكه واجب است در صورتى كه آن دشمنى تأثير داشته باشد و او به قصد نهى از منكر به جا آورد ولى اگر تأثير نداشته باشد گرچه قهر جايز است ولى دشمنى جايز نيست بلكه حرام است .
مسأله 111 - ترك مراوده بلكه قهر بدون دشمنى و كينهتوزى با افراد متجمّل در صورتى كه احتمال سرايت آن حالت در خودش يا خانواده و اولاد او داده شود جايز است ، ولى اگر بداند كه سرايت نمىكند جايز نيست .
رساله توضيح المسائل (پانزدهم 1389ش) (فارسى) — صفحة 415
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٤١٥