سحر
مسأله 127 - يكى از گناهان بزرگ در اسلام كه قرآن آن را در حدّ كفر مىداند تعليم سحر و تحصيل و به كار گيرى آن است ، و اگر اجرتى براى تعليم و يا به كارگيرى آن بگيرد ، در حكم ميته و حرام است و مالك نمىشود ، و آن اقسامى دارد و كليهء اقسام آن حرام است ، چه مضر براى ديگران باشد نظير تفرقهء بين زن و شوهر ، يا نافع براى ديگران باشد نظير ايجاد محبت بين زن و شوهر ، و چه تصرّف در جسم يا جان يا مال كسى باشد نظير ايجاد عداوت بين دو نفر يا دل سرد نمودن كسى را از كارش ، و يا گرهانداختن در كسب و كار و امثال اينها ، و چه تصرف ، نباشد نظير احضار ارواح يا اجنه و يا خواب مغناطيستى براى تجسّس از كار كسى و يا خواندن افكار به واسطهء آنها .
مسأله 128 - تعليم و تحصيل و به كارگيرى رمل و اسطرلاب و علم طلسم و احضار ارواح و اجنه و فرشته و خواب مغناطيسى و شعبده و كليهء علوم غريبه حرام است گرچه براى تفحّص و تجسّس نباشد .
مسأله 129 - هيچ كدام از علوم غريبه حجّيت ندارد و چيزى به واسطهء آن اثبات نمىشود ، گرچه به واسطهء آنها يقين حاصل شود زيرا يقينى حجّت است كه از راه متعارف پيدا شود .
مسأله 130 - اگر مصلحت اهمّى براى تعليم يا تحصيل و يا به كارگيرى سحر و يا يكى از علوم غريبه پيدا شد ، نظير باطل نمودن سحرى كه شده است و يا ايجاد سحرى براى تفرقه بين دو نفر اجنبى كه عاشق يكديگر شدهاند و يا ايجاد محبت ميان زن و شوهرى كه در شرف جدايى از يكديگرند و يا مغلوب نمودن دشمن اسلام و مسلمين و يا باطل نمودن ادعاى ساحر و عالم به احضار ارواح يا اجنه ، و امثال اينها ، تعليم و تحصيل و به كارگيرى سحر جايز بلكه در بسيارى از اين موارد واجب است .
مسأله 131 - توبهء ساحر همان پشيمانى از گذشته و دست برداشتن از اين گناه زشت و بزرگ است ، و چه بسيار خوب است كه به واسطهء بطلان سحر از ديگران و يا از راه ديگر ، جبران خسارت كند ، ولى اگر آثار سحر او باقى است چنانچه مىتواند خودش يا ديگرى بايد آن سحر را باطل