دشمنى ، كينه توزى و قهر
مسأله 107 - از محرّمات در اسلام دشمنى و كينهتوزى و اظهار عداوت و بغض و قهر با مسلمانان است و قرآن شريف يكى از علل حرمت خمر و قمار را عداوت و بغض مىداند
« انَّما يُريدُ الشَّيْطانُ انْ يُوقِعَ بَيْنَكُمُ الْعَداوَةَ وَ الْبَغْضاءَ فِى الْخَمْرِ وَ الْمَيْسِر » .
« 1 » « همانا شيطان مىخواهد به وسيلهء شراب و قمار ، ميان شما دشمنى و كينه ايجاد كند » .
و آن اقسامى دارد :
الف ) دشمنى با افراد وابسته به دين نظير علما و متدينين به خاطر دينشان و گناه اين قسم در حدّ كفر است ، بلكه اگر توجّه به لوازم آن داشته باشد كفر است .
ب ) دشمنى با آنان به خاطر اغراض شخصيه و اين قسم نيز گناهش بزرگ است .
ج ) دشمنى با خويشان نظير پدر و مادر و اولاد و برادر و خواهر و امثال اينها كه اين قسم علاوه بر حرمت دشمنى و قهر ، حرمت قطع رحم را نيز دارد و قطع رحم به اندازهاى گناهش بزرگ است كه در قرآن سه مرتبه بر او لعن شده است .
د ) دشمنى با افراد ديگر از غير خويشاوندان و وابستگان و اين قسم نيز حرام بلكه از گناهان كبيره است .
مسأله 108 - اگر كسى با كسى قهر كند ولى كينهء او را در دل نداشته باشد و دشمنى هم با او نكند اگرچه حرام نيست ولى سزاوار نيست كه بيش از سه روز قهر باشد و بعد از سه روز سزاوار است كه آشتى كند مگر اينكه نتواند ، و همچنين است شوهر با زن ، ولى اگر زن قهر كند بايد يك روز بيشتر نباشد .
مسأله 109 - اگر دشمنى يا قهر مصلحت اهمّى داشته باشد كه بر مفسدهء آن مقدّم باشد آن دشمنى و قهر جايز بلكه در بعضى موارد واجب مىشود ، نظير اينكه به واسطهء قهر بتواند
هامش
( 1 ) - مائده / 91 .