تبارك و تعالى ثلاثة عشر سنة ، منها ثلث سنين مختفيا خائفا لا يظهر حتّى امره اللّه ان يصدع بما امر به ، فاظهر حينئذ الّدعوة » پيامبر بعد از نزول وحى از جانب خداوند تبارك و تعالى سيزده سال در مكه ماند ، سه سال اوّل را پنهانى و در كمال خفا ، نبوّت خودشان را اظهار نمىكرد تا اين كه خداوند امر كرد ، دعوت خود را شروع كن ، و پيامبر دعوت خود را علنى نمود .
بنابراين ، در سه سال اول بعثت ، آياتى به عنوان شروع يك كتاب آسمانى و دعوت همگانى بر پيامبر نازل نشده است ، لذا مىتوان گفت كه آغاز نزول قرآن ، در شب قدر سال سوم بعثت بوده ؛ يعنى زمانى كه پيامبر 43 سال از عمر شريفشان مىگذشت . همين مطلب ، سبب شده كه بعضى بگويند : پيامبر در سن 43 سالگى به مقام نبوت رسيد - كه البته مرادشان اين است كه قرآن در 43 سالگى به پيامبر نازل شد - بر اين اساس ، قرآن يك نزول بيشتر ندارد و آن هم نزول تدريجى است . اين گروه شواهدى بر مدّعايشان آوردهاند كه ذيلا ذكر مىشود :
1 - در آيهء :
شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ
« انزل » به صيغهء ماضى است ؛ يعنى از گذشته حكايت مىكند . پس شامل خود اين آيه نمىشود . اين آيه ، خودش آيهاى از آيات قرآن است كه خبر مىدهد قرآن در ماه رمضان نازل شده است ، بنابراين خود اين آيه را در بر نمىگيرد ؛ به عبارت ديگر ، اين آيه در ماه رمضان نازل نشده است . و اين امر بر نزول تدريجى آيات دلالت دارد .
2 - وقوع حوادث مختلف در زمانها و مكانهاى مختلف و نزول آيات در حوادث مختلف ، دليل بر اين است كه هر آيهاى در وقت خاصى نازل شده ، نه اين كه همهء آيات يكپارچه نازل شده باشد .
3 - اگر قرآن يكپارچه نازل شده بود ، كفّار نمىگفتند :
لَوْ لا نُزِّلَ عَلَيْهِ الْقُرْآنُ ، جُمْلَةً واحِدَةً
.
4 - « الف و لام » « القرآن » در آيهء :
شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ
براى عموم نيست تا بگوييد تمام قرآن در ماه رمضان نازل شده ، بلكه الف و لام جنس است ؛