قول ديگر اين است كه منظور از آن اختلاف در قراآت است ، نظير همين هفت نوع قرائتى كه گفته مىشود قراآت مختلف است ؛ مثلا « يطهرن » را « يطّهّرن » قراءت كردهاند ؛
« هُنَّ أَطْهَرُ لَكُمْ »
را « هنّ اطهر لكم » ؛
« رَبَّنا باعِدْ بَيْنَ أَسْفارِنا »
را « ربّنا باعد بين اسفارنا » و « ننشزها » را « ننسرها » قرائت كردهاند .
عدم صحت روايات ياد شده
تمام رواياتى كه دربارهء نزول قرآن « هفت حرف » ذكر كرديم ، رواياتى بود كه در كتب عامه موجود است ، ولى شيعه رواياتى دارد كه نقطهء مقابل اين روايات است ، و هيچ يك از آن روايات نامبرده به اعتقاد شيعه سند معتبر صحيح ندارد .
امّا روايت مذكوره در كتب شيعه :
روايت اوّل
عن زراره عن الباقر عليه السّلام . انّ القرآن واحد نزل من عند واحد و لكنّ الاختلاف يجيئ من قبل الرّواة ؛ زراره از امام باقر - عليه السّلام - نقل مىكند كه فرمودند : قرآن يكى است و از جانب يك نفر نازل شده و اختلافات از جانب راويان است . » يعنى ما همان يكى را به عنوان قرآن قبول داريم .
روايت دوم
در اصول كافى دارد : « عن فضيل بن يسار قال : قلت لابى عبد اللّه - عليه السّلام - انّ النّاس يقولون : انّ القرآن نزل على سبعة احرف فقال : كذبوا اعداء اللّه و لكنّه نزل على حرف واحد من عند اللّه ؛ فضيل بن يسار مىگويد : به امام صادق گفت : مردم مىگويند قرآن به هفت حرف نازل شده است . امام - عليه السّلام - فرمودند : دروغ مىگويند دشمنان خدا ، قرآن از جانب خدا بر يك حرف نازل شده است . » همانطور كه از روايات به دست مىآيد ، قرآن بر يك حرف نازل شده و آن قرائت واحد همان است كه در قرآنهاى فعلى وجود دارد و روايات هفت حرف هيچ كدام قابل قبول نيست .