تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فلسفه (مقدمات، شناخت، ديالكتيك و ادراكات حقيقى و اعتبارى) (فارسى) — صفحة 356

مساهمون:

ص٣٥٦
مسئولا » « 1 » : از آن‌چه علم ندارى پيروى مكن كه گوش و چشم و دل مورد بازخواست خواهد بود . درباره‌ى بت مقام از زبان جهنميان اين طور نقل مىكند : « ربنا إنا أطعنا سادتنا وكبراءنا فأضلونا السبيلا » « 2 » : پروردگار ما ! ما از بزرگان و رؤساى خود اطاعت كرديم - مأمور بوديم - و آن‌ها ما را گمراه كردند . و درباره‌ى بت سنت و عادت مىفرمايد : « وإذا قيل لهم اتبعوا ما أنزل اللَّه قالوا بل نتبع ما ألفينا عليه آباءنا أو لو كان آباؤهم لا يعقلون شيئا ولا يهتدون » « 3 » : وقتى به آن‌ها گفته مىشود از آن‌چه خداوند نازل كرده است پيروى كنيد مىگويند بلكه از آن‌چه پدرانمان را بر آن يافته‌ايم پيروى مىكنيم . آيا اگر هم پدرانشان چيزى را نفهمند و راه نبرند . و درباره‌ى بت هوس مىفرمايد : « إن يتبعون إلا الظن و ما تهوى الانفس ولقد جاءهم من ربهم الهدى » « 4 » : آن‌ها جز گمان و خواسته‌هاى نفس از چيزى پيروى نمىكنند با اين كه از سوى پروردگارشان هدايت برايشان آمده است . 2 - يقين منحصر در تجربه نمىباشد ؛ حدسيات و فطريات و متواترات و وجدانيات و اوليات نيز يقينى هستند . « 5 » 3 - منابع اوليه‌ى يقين ، طبيعت و نهاد انسان ، وجدان و تاريخ مىباشند .
هامش
( 1 ) - / اسراء / 36 ( 2 ) - / احزاب / 67 ( 3 ) - / بقره / 170 ( 4 ) - / نجم / 23 ( 5 ) - / به كتاب‌هاى منطقى از جمله « تفكر » به قلم مؤلف ( براى دوره‌ى اول ) و المنطق المقارن ( عربى - براى دوره‌ى دوم ) ، رجوع فرماييد