فرض سلب مفهومى از مفهوم ديگر مىشود و همين فرض ابتدائى ، نوعى تغاير اعتبارى است ولى سپس حمل بر خود مىشود تا فرض تغاير مزبور مردود شود . از همين باب است كه گفته مىشود : انسان انسان است . اين نوع حمل ( اتحاد مفهومى ) را چه با اختلاف اجمال و تفصيل ، و چه با اختلاف فرضى ، حمل ذاتى اولى مىگويند زيرا كه محمول ، ذاتى موضوع است ، و از طرفى از بديهيات اوليه است كه تصديقش چيزى بيش از تصور موضوع و محمول نمىخواهد .
2 - اتحاد وجودى با وجود اختلاف مفهومى مثل انسان خندان است و حسن ايستاده است . اين حمل را حمل شائع صناعى مىخوانند چون در مكالمات شيوع دارد و در علوم و صناعات بيشتر به كار مىرود .
فصل چهارم : « اقسام حمل شايع »
حمل شايع به حمل « هو هو » و حمل ذو هو حمل تقسيم مىشود :
هو هو آن است كه محمول بدون اعتبار چيزى زائد ، بر موضوع حمل شود مثل : انسان خندان است . اين را حمل مواطات هم گويند .
ذو هو اين است كه اتحاد محمول و موضوع و حمل آنها محتاج به اعتبار چيزى زائد مثل اشتقاق و يا اضافهء مثل كلمه « ذو / صاحب » باشد ، مثل حمل در قضيهء : حسن عدل است كه چون عدالت اسم معناست و با حسن كه اسم ذات است اتحاد ندارند و حملشان به طور حقيقى امكان ندارد ناچاريم كلمهء ذو ( / صاحب ) را اضافه كنيم و يا از