پيروان مكتبهاى ضد اسلام اگر به حال خود گذاشته شوند يا عكس العمل در برابر سكوت يا مخالفت آنها امرى ناچيز باشد آن حالت فوق العاده به وجود نمىآيد و آنها هم حاضر به تفكّر نمىشوند و به همان سستى و راحتطلبى عمومى انسانى باقى مىمانند ، بايد جنگ باشد و قوانين سخت متفرّعات آن .
و اين است يكى از اسرا « ضرب الأجل » ابتداى سورهء توبه : « چهار ماه آزاد گردش كنيد وقتى ماههاى حرام به پايان رسيد مشركين را بكشيد . . . « 1 »
با توجّه به اينكه اگر پس از چهار ماه كسى از كفاّر نزديك شد تا سخن حقّ را بشنود و تفكّر كند نبايد او را كشت و يا اعلان جنگ نمود كه در همين سوره بيان شده است كه : « اگر يكى از كفاّر پناه خواست پناهش بده تا سخن خدا را بشنود . . . » « 2 » پيدا است كه اين ضرب الأجل براى ايجاد حالت فوق العاده است كه حاضر به تفكّر شوند .
* * *
3 - اصل علاقه به مال
كارى نداريم كه دلبستگى به مال و ثروت از متفرّعات غريزهء « جمال دوستى » است و به اصطلاح « خطاء در تطبيق » شده است .
يا از شاخههاى « حبّ ذات » و خود دوستى است و براى رفع
هامش
( 1 ) - آيه ، 2 و 5 .
( 2 ) - سورهء توبه ، آيهء 6 .