تخطي إلى المحتوى الرئيسي

درباره مالكيت خصوصى در اسلام (فارسى) — صفحة 140

مساهمون:

ص١٤٠
او گفت : چه مقدار ؟ امام فرمود : آنچه كه شخص از مالش صدقه مىدهد خواه كم ، و اگر بخواهد زياد . پرسيد : در چه راهى صرف كند ؟ فرمود : به خويشان رسيدگى كند و ناتوانى را قوّت بخشد و بيچاره‌اى را كفالت كند . . . « 1 » ابو بصير مىگويد حضور امام صادق عليه السلام بودم ، بعضى سرمايه‌داران نيز بودند ، از زكات سخنى به ميان آوردند امام فرمود : دادن زكات مدحى ندارد ، زكات چيزى است كه سرمايه‌دار با پرداخت آن و سرباز نزدن از دستور اسلام ، خون و جان خود را حفظ كرده است . غير از زكات چيز ديگرى بر شما در اموالتان واجب شده است ! . نشنيده‌اى فرمودهء خداوند را : « والذّين فى اموالهم حقّ معلوم للسائل و المحروم ؟ . » من گفتم حقّ معلوم چيست ؟ فرمود به خدا قسم ، آن چيزى است كه انسان در مال خود قرار بگذارد كه روزانه يا هفتگى يا ماهانه ، كم يا زياد ، بپردازد ولى به هر حال مداومت نمايد . اين دو آيه به فرض هم كه مطلب واجبى را بگويند ، چون از نظر مبلغ حدّى را ذكر ننموده ، انفاق اندكى را هم كافى مىدانند ، در مقدار وجوبش چندان تأثيرى در
هامش
( 1 ) - كافى باب « فرض الزّكاه » حديث 11 .