تشكيل مىشود ؟ »
مهمترين قسمت اين فصل مسئلهى انتخاب رئيس دولت است كه در اسلام به اصطلاحات مختلفى از قبيل « امام » و « امير » و « خليفه » خوانده مىشود . در اين باره بايد به تاريخ صدر اسلام رجوع كنيم و ببينيم مسلمانان آن وقت در اين باره چه مىكردهاند .
انتخاب رئيس دولت
« 1 »
همه مىدانيد كه « بذر » اجتماع كنونى اسلام ، در محيط كفر ، در سرزمين مكه كاشته شد و محمد صلى الله عليه و آله در برابر آن محيط تاريك مقاومت نموده ، پايههاى اجتماع اسلامى را بنا نهاد . و هنگامى كه اين اجتماع ترقى و تكامل نموده ، در جهت ادارهى كارهاى مجتمع روى پاى خود ايستاده روش سياسى مستقلى پيدا كرد و به صورت يك دولت متكى به خود - در سرزمين عرب - در آمد ؛ پيغمبر صلى الله عليه و آله خود اولين رئيس اين دولت بود .
و البته پيغمبر صلى الله عليه و آله را مسلمانان انتخاب ننموده بودند ، بلكه خداوند او را از ميان بندگان خود براى اداى وظيفهى « رسالت » انتخاب و كار مهم حكومت را هم به او تفويض فرمود .
پيغمبر صلى الله عليه و آله اسلام ده سال تمام اين وظيفهى مهم يعنى حكومت و
هامش
( 1 ) - بيانات آقاى مودودى در اين فصل نواقصى اساسى دارد كه به خواست خداوند در آخر همين فصل توضيح مىدهيم ولى فعلا براى اينكه در ترجمه خيانتى نشده باشد عين كلمات ايشان را از نظر خوانندگان گرامى مىگذرانيم و آن گاه آنچه لازم است ، تقديم مىكنيم