ملاحظه مىكنيد كه خداوند در اين آيه با صراحت تامى به مردان مقام سرپرستى و كارانديشى را داده و براى زنان شايسته دو شرافت ذكر مىكند :
1 - فرمانبر بوده باشند - قانتات - 2 - در نبود شوهران خود آنچه را كه خدا مىخواهد حفظ نمايند ( حافظات . . . ) ممكن است كسى ايراد كند كه اين حكم مخصوص به زندگى خانوادگى است نه به سياست دولت .
جواب : قرآن سرپرستى و كارانديشى مردان را بر زنان مقيد به محيط خانه نكرده و به عبارت ديگر مثلا كلمهى « فى البيوت » - در خانهها - كه تقييد حكم مزبور به محيط خانه ، بايد به وسيلهى چنين كلمهاى باشد ، در آيهى شريفه نياورده است .
فرض مىكنيم چنين باشد از شما مىپرسيم : « زنان را كه خداوند در محيط خانه سرپرست نكرده بلكه مقام آنان را مقام اطاعت و فرمانبردارى قرار داده است شما مىخواهيد از مقام فرمانبردارى بيرون آورده و به مقام سرپرستى و كارانديشى تمام خانهها يعنى « دولت » برسانيد ؟ ! »
شما شك داريد كه سرپرستى دولت مهمتر و با مسؤوليتتر از سرپرستى خانه است ؟ !
شما را به خدا چنين احتمالى مىدهيد كه زن را سرپرست مجموعهاى از ميليونها خانه كرده ولى نخواسته سرپرست داخل خانهى خود باشد ؟ !
باز هم در قرآن دقت كنيد ببينيد دائرهى وظايف زن را با اين كلمات
حاكميت و قانون اساسى در اسلام (فارسى) — صفحة 113
مساهمون: الشيخ محمد علي الگرامي القمي
ص١١٣