تخطي إلى المحتوى الرئيسي

خدا در نهج البلاغه (فارسى) — صفحة 147

مساهمون:

ص١٤٧
انسان هدف است نه آنها . فداكارى در راه انسانها هم به اخلاق اجتماعى برمىگردد كه بررسى كرديم . بنابراين يك هدف بيش نمىماند و آن پيوستن به وجود برتر است .

5 - « فناو پيوستنبه وجود برتر » هدف نهايى

هدف از آفرينشو خلقت هر پديده‌اى تكامل اوست و تكامل يعنى پيوستن به وجود برتر . جمادى كه به نباتى مىرسد و نباتى كه به حيوان يا انسان مىپيوندد و حيوانى كه جزو وجود انسان مىشود ، جملگى در وجودى برتر فانى شده‌اند و انسان نيز بايد در وجودى برتر فانى شود . البته فنا در مراحل پيش از انسان و پس از انسان ، متفاوت و ممتاز است . فنا در مراحل پيشين ، فناى جسمى است . جسم ، جمادى را ترك مىگويد و پس از تبدّل در خاك و هوا و نور ، نبات از خاك مىرويد . بعد ، جسم نبات نباتى را وامىنهد و در حيوانى فانى مىشود . آن‌گاه ، جسم حيوان از حيوانى مىرهد و فناى در انسان را مىجويد و اينك مرحله‌اى جديد سر مىگيرد كه با همهء مراحل پيش متفاوت است . انسان در اين مرحلهء نوين و اعلا ، فناى جسمى را برنمىتابد . امّا اين مرحلهء بسيار متفاوت چگونه است ؟ انسان موجودى است داراى دو بعد مادّى و غير مادّى . او از رهگذر بعد مادّى خويش با نبات و حيوان همانندى پيدا كرده است و به جهت بعد غير مادّى خود ، كه از روح
خدا در نهج البلاغه (فارسى) — صفحة 147 | الشيخ محمد علي الگرامي القمي