آمَنُوا اتَّقُوا رَبَّكُمْ لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا فِي هذِهِ الدُّنْيا حَسَنَةٌ وَ أَرْضُ اللَّهِ واسِعَةٌ إِنَّما يُوَفَّى الصَّابِرُونَ أَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسابٍ ( 10 ) قُلْ إِنِّي أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ مُخْلِصاً لَهُ الدِّينَ ( 11 )
وَ أُمِرْتُ لِأَنْ أَكُونَ أَوَّلَ الْمُسْلِمِينَ ( 12 ) قُلْ إِنِّي أَخافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ( 13 ) قُلِ اللَّهَ أَعْبُدُ مُخْلِصاً لَهُ دِينِي ( 14 ) فَاعْبُدُوا ما شِئْتُمْ مِنْ دُونِهِ قُلْ إِنَّ الْخاسِرِينَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَ أَهْلِيهِمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ أَلا ذلِكَ هُوَ الْخُسْرانُ الْمُبِينُ ( 15 ) لَهُمْ مِنْ فَوْقِهِمْ ظُلَلٌ مِنَ النَّارِ وَ مِنْ تَحْتِهِمْ ظُلَلٌ ذلِكَ يُخَوِّفُ اللَّهُ بِهِ عِبادَهُ يا عِبادِ فَاتَّقُونِ ( 16 )
/ 441
كفر را بر بندگانش نمىپسندد
رهنمودهايى از آيات :
سياق قرآنى در اين درس به گفت و گو درباره شرك نسبت به خدا ادامه مىدهد ، و بيان مىكند كه چون زيان و گزندى متوجّه انسان شود آدمى به درگاه پروردگار خود ، بدون همتايان ساختگى او ، روى مىآورد ، و پروردگار با حجّتى وجدانى و رسا براى آنها حجت مىآورد كه آن همتايان برساخته نه زيانى مىرسانند و نه سودى دارند پس چرا بايد آنها را شريك او بياورند ، و به هنگام ضرورتها و نياز آن همتايان پرستندگان خود را كاملا از ياد مىبرند ، و همين دلالت بر آن دارد كه آنها چنان كه اينان مىپندارند شفيعانى نزد خدا نيستند . تقريبا تمام آيات قرآن از توحيد و نفى شرك با ما سخن مىگويند ، و اين براى آن است كه شرك به يك