/ 332
اى داود ! ما تو را جانشين گردانيديم
رهنمودهايى از آيات :
به راستى فريبايى قوّت در زندگى فريبايى بزرگ و خطرناكى است ، و كسى كه از فريفتگى بدان وارهد بيگمان به صورتى سادهتر بر ديگر فريفتگيها چيره مىشود ، زيرا انسان از دشواريها عبور مىكند و بر مركب كارهاى هراسناك و مخاطرهها ، در پى كسب تسلّط و چيرگى ، سوار مىشود ، اگر از اين تسلّط در گذرد يا بدان دست يابد ولى آن را جز در راه خير به كار نبرد ، در آن صورت بر اميال خود و بر فشارهايى كه او را در برگرفته پيروز مىشود .
در همان حال كه اين سوره از كسانى با ما سخن مىگويد كه اين فريبندگى آنها را از پاى درآورد و بر آن شدند كه به قوّت خود ببالند و با پروردگارشان بستيزند و به خدايان برساختهء خويش كه مظهر تسلّط آنهايند بنازند ، و گروهى كه مهتران كافرانند به نام آن خدايان با خداى يكتا مخالفت ورزند ، اين درس قرآنى مثالى زنده از داود ( ع ) براى ما مىزند كه اين فريبندگى را از سر گذرانيد . پس با آن كه وى از قوّت ظاهرى در زمين برخوردار بود ، و پرندگان و كوهها و آهن رام و مسخّر او شده بود ، به نيروى خود فريفته نشد و بدان نباليد ، بلكه دم به دم از طريق تسبيح پياپى خدا به دو نزديك شد و آن گاه خدا او را از لحاظ تشريعى و واقعى در زمين جانشين ساخت .
/ 333 از اعطاى سلطه و ولايت امر از جانب خدا به پيامبر خود ، داود ( ع ) پس از پايدارى او بر حق ، درمىيابيم كه ذات متعال او ولايت خود را به هر صاحب قدرتى عطا نمىكند بلكه به كسانى مىدهد كه زمام ملك و قدرت را در دست دارند و ملك