سوره آنها را بيان كرده است .
سوّم : به راستى سورهء يس واقعيّت وضع جاهليان عرب را بيان مىكند كه به واقعيّت اهالى آن قريه ( در انطاكيه ) بسيار نزديك است و اين به سبب نزديكى زمانى و تشابه دو رسالت ( رسالت خدا به عيسى ( ع ) و رسالت او به محمد ( ص ) ) است . و از اين رو واجب است كه چه بسا / 107 بيش از هر داستان ديگرى از آن عبرت گيريم و پند اندوزيم .
«
وَ اضْرِبْ لَهُمْ مَثَلًا
- براى ايشان ( داستانى را ) مثال بياور ، » اين مثال با مثال آنها منطبق است ، زيرا هر دو از يك نوع و يك حزباند .
«
أَصْحابَ الْقَرْيَةِ إِذْ جاءَهَا الْمُرْسَلُونَ
- مردم آن قريه را ، آن گاه كه رسولان بدان جا آمدند . » اين آباد شهر در كجا بوده ، و رسولانى كه بدان جا فرستاده شدهاند چه كسانى بودهاند ؟
گفتهاند : آن آباد شهر ، انطاكيه ، دومين شهر روم بوده كه امروز در تركيه نزديك به مرز سوريه ( تقريبا 100 كيلومترى حلب ) و نزديك بندر اسكندرون در درياى مديترانه ( تقريبا 60 كيلومترى آن ) قرار دارد و هم چنان بزرگ است ، امّا در آن روزگار بزرگتر بوده است ، و مسيحيان از آن رو كه پولس و برنابا و ديگران از آن ديدار كردهاند ، آن جا را محترم مىشمارند .
امّا داستان آن رسالت كه مفسّران مگر در برخى جزئيّات در آن اختلافى ندارند به اختصار چنين است :
عيسى - عليه السّلام - دو تن از حواريان خود را به رسالت بدان شهر فرستاد ، چون بدان جا رسيدند در دور دست حبيب نجّار را يافتند و او را بدان رسالت فراخواندند و او ايمان آورد ، چون بدان شهر وارد شدند ، مردم را دعوت كردند ، و برخى از آنها ايمان آوردند . روزى پادشاه آن سامان بر آن دو گذشت ، و آنان تكبير گفتند ( پيداست براى دعوت او راهى ديگر جز تكبير گفتنى نيافتند ) ، پس پادشاه آن دو را به زندان افكند . عيسى - عليه السلام - براى تقويت وضع آن دو رسول