تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح خطبه حضرت زهرا (ع) (فارسى) — صفحة 581

مساهمون:

ص٥٨١
2 . حضرت فاطمه و على عليهما السلام از عترت ، و اهل بيت و آنان معادل قرآن هستند و اين دو هرگز از هم جدايى ندارد : « إنّى تاركٌ فيكمُ الثّقلينِ أو الخَليفَتَينِ : كتابَ اللّهِ و عترتي أهلَ بيتي ما إن تَمسَّكتُم بهما لَن تَضِلّوا أبداً ، فإنّهما لن يَفترِقا حَتّى يَردا عَليَّ الحوض » . بيش از سى نفر از صحابه ، اين حديث را از رسول اللّه صلى الله عليه و آله نقل كرده و شنيده‌اند . به اين ترتيب : على امير المؤمنين و سيد الوصيين - صلوات اللّه عليه - عبداللّه بن عباس ، ابوذر غفارى ، جابر انصارى ، عبداللّه بن عمر ، حذيفة بن اسيد ، زيد بن ارقم ، عبدالرحمن عوف ، ضميره اسلمى ، عاصم بن ليلى ، ابورافع ، ابوهريره ، عبداللّه بن حنطب ، زيد بن ثابت ، ام‌سلمه ، ام هانى بنت ابى طالب عليه السلام ، خزيمة بن ثابت ، سهل بن سعد ، عدى بن حاتم ، عقبة بن عامر ، ابوايوب انصارى ، ابوسعيد خدرى ، ابوشريح خزاعى ، ابوقدامه انصارى ، ابوليلى و ابوهيثم بن تيهان . راويان بعد از ام هانى هر يك مستقلًا روايت كرده‌اند و در رحبهء كوفه ايستادند با هفت نفر از قريش و آن هفت نفر شهادت دادند كه آنها هم از رسول خدا صلى الله عليه و آله اين حديث را شنيده‌اند و مجموعاً سى نفر مىشوند . براى اطلاع بيشتر به كتاب شريف عبقات مراجعه شود كه دو جلد آن مخصوص اين حديث شريف است - رضوان اللّه تعالى على مؤلفه - . 3 . ابن‌نجار و بيهقى به سند خود از ابن عباس روايت كرده‌اند كه ابن عباس گفت : از رسول خدا صلى الله عليه و آله دربارهء كلماتى پرسيدم كه خداوند متعال در مقام توبه ، به آدم تعليم نمود و در اثر توسل به آنها توبه‌اش قبول شد . فرمود : « سَأَلَ بحقِّ محمدٍ و عليٍّ و فاطمةَ والحسن و الحسينِ عليهم السلام » و خداوند متعال توبهء آدم عليه السلام را قبول فرمود . بنابر مفاد اين روايت ، حضرت على و فاطمه عليهما السلام از جمله كلمات تعليم شده مىباشند . 4 . حضرت على و فاطمه عليهما السلام از جمله افرادى هستند كه خداوند متعال پيامبرش را مأمور نمود به همراه آنان با نصاراى نجران مباهله كند و در مراسم مباهله شركت داشتند . مسلم در صحيح خود ، ترمذى در صحيح خود ، ابونعيم در دلايل ، بيهقى در سنن خود ، ابن ابىشيبه ، سعيد بن منصور ، عبد بن حميد ، ابن جرير ، ابن منذر ، حاكم در مستدرك ، ابن‌مردويه ، تفسير ثعلبى ، واحدى در اسباب نزول ، ابن اسحاق در مغازى ، موفق بن احمد ،