با رد آن ، مواجه شد ، با اقامهء ادعاى ارث - كه قرآن به آن شهادت مىدهد - از خود دفاع فرمود ، و چون آن نيز با نيرنگ جعل حديث و نسبت دروغ به رسول اكرم صلى الله عليه و آله پس زده شد ، ناچار به يكى از مخالفتهاى علنى با حكم اللّه در قرآن مجيد و احياى رسوم جاهليت ؛ يعنى محروميت دختران از ميراث پدرشان اشاره فرمود ، كه اينك شما حكم كرديد ارثى براى ما ( اهل البيت ) نيست : « أَفَحُكْمَ الجاهِلِيَّةِ يَبْغُونَ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ حُكْماً لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ » ؛ « 1 » آيا [ با منع ميراث فدك ] حكم جاهليت را طلب مىكنيد ؟ براى اهل يقين كيست كه حكمش نيكوتر از خدا باشد ؟
متن : أيّها المسلمون أاغلَب على إرثِهِ .
شرح : جمله لحن استغاثه و دادخواهى دارد ؛ يعنى اى مسلمانان ! دست روى دست گذاشته و نگاه مىكنيد در حالى كه ارث مرا مىبرند ؟ هان ! به يارى قرآن برخيزيد كه قرآن را زير پا مىگذارند و اين سرآغاز انحراف از احكام اسلام است . طولى نمىكشد كه تاريخ بنىاسرائيل تكرار مىشود . قرآن دربارهء تاريخ بنىاسرائيل مىفرمايد : « يُحَرِّفُونَ الكَلِمَ عَنْ مَواضِعِهِ » « 2 » كلمات و احكام قرآن نيز از قرارگاه واقعى خود منحرف مىگردد . اين ستم و غصب ارث ، سنگ زير بناى آن است كه خليفه آن را بنيانگذارى مىكند .
زهراى طاهره - صلوات اللّه و سلامه عليها - در مسجد نبوى - كه بايد آن را بيدادگاه خليفه ناميد - ادعاى ارث را با مهارتى كه سزاوار مقام و الا و ارجمندش مىباشد
هامش
( 1 ) . مائده ( 5 ) آيهء 50 .
( 2 ) . نساء ( 4 ) آيهء 46 ؛ مائده ( 5 ) آيهء 13 .