چنان كه اشاره شد در قرآن اكثريت بدون كيفيت خاص تمجيد نشده ؛ بلكه به شدت محكوم شده است :
« أَمْ تَحْسَبُ أَنَّ أَكْثَرَهُمْ يَسْمَعُونَ أَوْ يَعْقِلُونَ إِنْ هُمْ إِلّا كَالأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبِيلًا » ؛ « 1 »
اى پيامبر آيا گمان دارى اكثريت آنان گوش شنوا دارند و داراى عقل هستند ؟ نه اينان مانند چهار پايان بلكه گم راهتر از آنها مىباشند .
در روايتى از حضرت هادى - صلوات اللّه عليه - وارد شده :
الغَوغا قَتَلةُ الأنبياء ؛ « 2 »
اكثريتها انبيا عليهم السلام را كشتند .
اخلاص براى خدا علت حرمت شرك
متن : وَ حَرّم اللّهُ الشركَ اخلاصاً له بالربوبيّة ؛ خداوند متعال شرك بر خود را حرام كرد تا اين كه در ايمان به خدا اخلاص حاصل شود .
شرح : در بخش الهيات به تفصيل در اين مورد بحث شد و گفته شد كه در اسلام ، توحيد بسيط نيست ؛ بلكه مركب از نفى طاغوت و ايمان به خدا مىباشد و نيز بحث كرديم كه مراد از طاغوت ، آنچه در برابر ذات احديت واقع گردد مىباشد ؛ خواه در ذات باشد و خواه در افعال و خواه حكومت بر روى زمين .
در اين فراز مىفرمايد : خداى متعال شرك را در تمام ابعادش حرام كرد تا اعتقاد به ربوبيت خالص شود ، مراد از اخلاص ، خالص كردن دين است بهگونهاى كه شائبهاى از غير خدا در آن نباشد و اين چنين توحيدى ثمر بخش است .
در آغاز اين بخش فرمود :
فَجَعَل الإيمانَ تَطهيراً لكُم من الشِّركِ .
در اين قسمت از اثر وضعى ايمان كه شرك زدايى باشد ، سخن گفت . در خاتمه هم از تحريم تشريعى و قانونى شرك و فلسفهء اين حكم صحبت كند . در اين قسمت به اين آيهء شريفه اشاره فرموده :
هامش
( 1 ) . فرقان ( 25 ) آيهء 44 .
( 2 ) . امالى .