بدانيد بندگان خدا ! كه متقين نعمت دنيا و آخرت را بردند . چه اين كه در دنياىِ اهل دنيا شريك شدند ولى در آخرت با آنها شريك نيستند . در دنيا به بهترين وجه سكونت كردند و از بهترين خوردنىها خوردند و از دنيا همچون خوش گذرانان بهرهمند شده و آنچه جباران متكبر از دنيا بهره يافتند آنان نيز يافتند . سپس از اين دنيا با توشهء كافى و تجارت سودمند بيرون شدند و به لذت زهد دنيا در دنياشان دست يافتند .
از مجموع اين روايات پيداست كه مراد از تحريم ، تحريم به عنوان قانونگذارى نبوده بلكه مراد ، تعهد و التزام در عمل است .
غريزهء زيبايى طلبى
علاوه بر ضروريات خوراك و پوشاك و مسكن كه در دسترس انسان گذاشته شده ، آدمى غريزهء ديگرى هم دارد و آن غريزهء زينت خواهى و زيبايىطلبى است . در طبيعت آدمى طبع تجمل وجود دارد كه دست قدرت الهى آن را نهاده و مسلماً در تسويهء اين خلقت موزون لازم بوده است . « الَّذِى خَلَقَ فَسَوّى » ؛ آفريدگارى كه آفريد و آن را موزون و متعادل ساخت . « يا بَنِىآدَمَ قَدْ أَنْزَلْنا عَلَيْكُمْ لِباساً يُوارِى سَوْآتِكُمْ وَ رِيشاً » ؛ « 1 » اي فرزندان آدم ! براى شما لباس فروفرستاديم كه شما را بپوشاند و زينتطلبى شما را تأمين نمايد .
قرآن با فراهم نمودن اسباب تجمل و زيبايى دوستى سنتى وضع كرده است .
« وَالأَنْعامَ خَلَقَها لَكُمْ فِيها دِفءٌ وَمَنافِعُ وَمِنْها تَأْكُلُونَ * وَلَكُمْ فِيها جَمالٌ حِينَ تُرِيحُونَ وَحِينَ تَسْرَحُونَ » ؛ « 2 »
چهارپايان را به خاطر شما آفريد كه در آنها براى شما وسايل گرم كننده و منفعتهاى ديگر و استفاده از گوشت آنها قرار داده شده : ( اينها ضروريات اوّليه است . سپس براى اشباع غريزهء
هامش
( 1 ) . اعراف ( 7 ) آيهء 26 .
( 2 ) . نحل ( 16 ) آيهء 6 .