ثابت مىكند انبيا از طرف پروردگار جهانيان مبعوث شدهاند . با داشتن چنين پشتوانهء قوىاى ، مسلمّاً سرانجامِ هر گونه مبارزهاى عليه آنان جز بدبختى خودشان و عظمت آنان نخواهد بود .
مطالعهء آيات الهى در آفاق و انفس و به ياد آوردن عظمت چنين قدرت ما فوق وصفى ، موجب مىشود كه انسان دريابد اديان الهى از جمله اسلام ، همه به دستور پروردگار و به منظور تكامل و سعادت بشر مىباشد و انبياى الهى داراى مقامى بس عزير و ارجمند هستند . صديقهء طاهره - صلوات الله عليها - نظر به آنچه كه در سورهء ابراهيم آمده ، دارد .
خداوند متعال مكالمه و مجادله و سرسختى مستكبران در برابر دعوت انبيا و اعزاز و ارجمند داشتن دعوت را مجسم فرموده است :
« وَقالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِرُسُلِهِمْ لَنُخْرِجَنَّكُمْ مِنْ أَرْضِنا أَوْ لَتَعُودُنَّ فِى مِلَّتِنا فَأَوْحى إِلَيْهِمْ رَبُّهُمْ لَنُهْلِكَنَّ الظّالِمِينَ * وَلَنُسْكِنَنَّكُمُ الأَرضَ مِنْ بَعْدِهِمْ » ؛ « 1 »
كافران به پيامبرانش گفتند : ما شما را حتماً از سرزمين خودمان بيرون مىرانيم ؛ مگر اين كه دست از دعوت خود برداشته و به دين ما برگرديد . آنگاه پروردگار در برابر تهديد كفار ، به انبيا وحى كرد ( شما اعتنايى به اين تهديدها ننماييد ) ما بدون ترديد ستم كاران را پس از فرصتى كه دادهايم هلاك خواهيم نمود و پس از آنان شما را در سرزمين آنان اسكان خواهيم داد . . . .
آرى ، گرچه اكثر انبيا عليهم السلام به ظاهر از جلال و پيرايش ظاهرى بىبهره بودهاند ، اما خداى متعال چنان شخصيتى به آنان اعطا فرموده بود كه هر بينندهء غير معاندى را تحت تأثير قرار داده و همهء تشكيلات ظاهرى را با عظمت روحى خود تحت الشعاع قرار مىدهد .
مولاى متقيان عليه السلام در خطبهء قاصعه از عظمت روحى انبيا چنين ياد مىكند .
و لكنَّ اللّهَ سبحانه جعلَ رَسُلَهُ أولي قُوةٍ في عزائِمِهِم وَ ضَعفَةٍ فيماترى الأعينُ من حالاتِهِم مع قناعةٍ تملأُ القلوبَ و العيونَ غنىً و خصاصةٍ تملأُ الأبصارَ و الأسماعَ أذىً ؛
هامش
( 1 ) . ابراهيم ( 14 ) آيات 13 و 14 .