رخصت مىدهى ؟ ابوبصير گفت : فدايت شوم ، من در اختيار شما هستم ، آنچه مىخواهى انجام بده . گفت : امام با دست خود مرا نيشگون داد و فرمود : حتّى ديهء اين كار .
مسلّم است كه همهء احكام ثبت شده در جامعه ، احكام الهى بوده و تمام احتياجهاى بشرى در آن ثبت شده بود و با وجود آن ، احتياجى به قياس و رأى نبود ، ولى معاصران ائمه عليهم السلام به دليل كين و حسد تسليم نشدند و احكام را از آنها فرا نگرفتند و در برابر شرع الهى ، از خود تشريع كردند و حلال و حرام وضع نمودند . در حالى كه قرآن دستور داده است :
« وَما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا » « 1 » ؛
آنچه را كه رسول خدا براى شما آورده است بگيريد و از آنچه نهى كرده دورى گزينيد .
بنابراين ، به حكم آيهء 59 سورهء يونس « 2 » هر حكمى كه اذن ائمه عليهم السلام در آن احراز نشده باشد ، افترا به خدا خواهد بود ، و به اين ترتيب ، تاريخ بنىاسرائيل تكرار گرديد و اين امّت نيز به حكم قطعى رسول خدا صلى الله عليه و آله كه فرمود :
وَ الّذي نَفسي بيَدِه لَتَركَبُنَّ سُنَنَ مَن كانَ قَبلَكُم حَذو النَّعلِ بالنَّعلِ وَ القَذَّةَ بِالقَذَّةِ حتىَّ لا تَخطَؤُونَ طَريقَهُم وَ لا يَخطَؤُكم سُنَّةُ بَنيإسرائيل ؛ « 3 »
قسم به آن كه جانم به دست اوست ، هر آينه راه پيشينيان [ بنى اسرائيل ] خود را گام به گام و به طريق آنان ادامه خواهيدداد بهگونهاى كه نه شما راه آنان را خطا رويد و نه روش بنىاسرائيل با شما مغايرت داشته باشد .
آنان نيز گرفتار شرك شدند ، چنانكه امّتهاى پيشين به آن
هامش
( 1 ) . حشر ( 59 ) آيهء 7
( 2 ) . « قُل آللّه أذنَ لَكُم أم عَلَى اللّه تَفْتَرُون ؛ » ؛ آيا خدا به شما اذن داده است يا بر خدا افترا و دروغمىبنديد ؟
( 3 ) . بحارالانوار ، ج 13 ، ص 180 و نيز ج 21 ، ص 257 و ج 24 ، ص 350