[ امام صادق عليه السلام سپس فرمود : ] على عليه السلام فرمود : « هيچ كس بدعتى را نگذاشت مگر اين كه به وسيلهء آن ، سنّتى از ميان رفت . »
امام ، احكام الهى را تا رستاخيز ، پابرجا و ابدى مىدانند ، چنانكه نسخ ، اجتهاد ، رأى و قياس ، هيچ كدام نمىتواند آنها را باطل سازد و به كلام مولاى متّقيان عليه السلام استشهاد مىكنند كه حكم به رأى و عمل به آن بدعت است و مستلزم ترك سنّتى است كه نزد اهلش موجود مىباشد ؛ و اين همان تحليل حرام و تحريم حلال است كه احبار و راهبان نيز گرفتار آن شدند .
امام صادق از مولاى متقيان عليهما السلام نقل مىكند كه فرمود :
فَجاءَهُمْ بِنُسخَةٍ ما فِي الصُّحُفِ الأُولى ، وَ تَصدِيق الّذي بينَ يَديه ، و تَفصِيل الحلالِ مِن ريبِ الحرامِ ذلك القرآنُ فَاستَنطِقُوه وَ لَن يَنطِقَ لَكُم ، أُخبِركُم عَنه : إنَّ فيه عِلمَ ما مَضَى ، وَ علمَ ما يَأتي إلى يَومِ القِيامَةِ ، وَ حُكمَ ما بَينَكُم وَ بيانَ ما أَصبَحتُم فيهِ تَختَلِفُونَ ، فَلَو سَألتُمُوني عنه لَعَلَّمتُكُم « 1 » ؛
رسول خدا صلى الله عليه و آله هنگام تحريف اديان آسمانى و غلبهء شرك و جهالت ، كتابى آورده كه خلاصهء كتابهاى گذشتهء آسمانى ومصدّق آنها بود و حلال را از حرام جدا كرده و تفصيل داده بود ؛ و آن كتاب ، قرآن بود . هرچند اگر از آن بخواهيد تا سخن گويد ، هرگز باشما سخنى نخواهدگفت . امّا اينك من شما را خبر مىدهم به اين كه دانش گذشته و آينده و آنچه تا روز قيامت خواهد آمد و توضيح آنچه در ميان شما اختلاف وجوددارد ، در اين كتاب است ؛ پس اگر از من [ چيزى در اين موارد ] بپرسيد به شما مىآموزم .
امام باقر عليه السلام فرمود :
إنَّ اللّه لم يَدَعْ شَيئاً يَحتاجُ إليهِ الأُمّةُ إلّاأنزَلَهُ في كتابِهِ ، و بَيَّنَهُ لِرسولِهِ ، وَ جَعَل لِكُلِّ شَيءٍ حَدّاً ، وَ جَعَل عَلَيه دَلِيلًا يَدُلُّ عَلَيهِ ،
هامش
( 1 ) . همان ، ص 60