بنابر روايات حركت‌هاى بر ضدّ امام ( عليه السلام ) هم از سوى جماعت سفيانى خواهد بود و هم از ناحيه‌ى ديگران ، و ايشان در راستاى عمل به پيمان نبوي ، با شدت و قاطعيت با آنها برخورد مي‌كنند . غيبت نعمانى / 231 از زراره روايت مي‌كند : « به امام محمد باقر ( عليه السلام ) گفتم : نام صالحى از صالحان را برايم بگوييد - و مقصودم قائم ( عليه السلام ) بود - ، ايشان فرمودند : نام او نام من است ، عرضه داشتم : آيا بر اساس سيره‌ى پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) مشى خواهد كرد ؟ فرمود : اى زراره ! هيهات ، هيهات ، به سيره‌ى ايشان رفتار نمي‌كند ، گفتم : فدايت گردم : چرا ؟ فرمودند : رسول‌خدا ( صلى الله عليه وآله ) در امت خود با بزرگوارى رفتار نمود و با مردم مدارا مي‌كرد ، ولى قائم سيره‌اش قتل است ، و در مكتوبى كه به همراه دارد فرمان داده شده كه به قتل سير كند و از كسى توبه نطلبد ، واى بر كسى كه با او دشمنى كند . » ( 1 ) همان / 299 از يعقوب سراج از امام صادق ( عليه السلام ) نقل مي‌كند : « سيزده شهر و گروه با قائم نبرد مي‌كنند و او با آنان مي‌جنگد : اهل مكه ، اهالى مدينه ، اهل شام ، بني‌اميه ، اهل بصره ، اهالى دشت ميسان ، كردها ، اعراب ، ضبه ، غني ، باهله ، ازد و اهل ري . » ( 2 ) شايد مقصود آن باشد كه كسانى همچون اهالى اين مناطق در عصر امام صادق ( عليه السلام ) ، دشمنان امام مهدي ( عليه السلام ) باشند . همان / 169 از عبد الله بن عطاء : « به امام باقر ( عليه السلام ) گفتم : درباره‌ى قائم ( عليه السلام ) بفرماييد ، فرمودند : به خدا من او نيستم ، و نه آن كس هستم كه گردن‌هايتان را به سوى او مي‌كشيد [ و در انتظارش به سر مي‌بريد ] . ولادت او معلوم نشود . گفتم : چسان رفتار خواهد نمود ؟ فرمودند : آنسان كه رسول‌خدا ( صلى الله عليه وآله ) رفتار نمودند ، بر آنچه پيشتر بود خطّ بطلان كشيده ، از نو آغازيدند . »