حضرت زيانبار است و موجب پراكندگى بسيارى از گرد حضرت ميشود . اين حديث دلالت ميكند كه بتريه نه تنها شيعه ، بلكه مسلمان هم نيستند ، غيبت شيخ طوسى / 273 از ابو بصير از امامجعفرصادق ( عليه السلام ) نقل ميكند : « البته خداوند اين امر را به وسيلهى كسى كه هيچ بهرهاى ندارد ، يارى ميكند ، و چون امر ما فرا رسد كسى كه امروز بتها را ميپرستد از آن بدر ميرود . » ( 1 ) طبق احاديث و به طور طبيعى در آن برهه برخى به امام ( عليه السلام ) روى ميآورند ، و در مقابل برخى نيز رويگردان ميشوند ، غيبت نعمانى / 317 از ابراهيم بن عبد الحميد نقل ميكند : « كسى كه از امام صادق ( عليه السلام ) شنيده برايم گفت : هنگامى كه قائم خروج كند كسى كه خود را اهل اين امر ميدانسته ، از آن بيرون ميرود ، و كسى كه به عابدان خورشيد و ماه ميماند وارد آن ميگردد . »
آخرين گروهى كه بر امام ( عليه السلام ) خروج ميكنند از مقداديه در بعقوبه هستند
در روايات آمده كه آخرين و خطرناكترين خوارج بر امام ( عليه السلام ) ، خوارج مقداديه [ رميلة الدسكرة ] هستند و فرمانده آنان فرعون ، شيطان و غير عرب است ، مروج الذهب 2 / 418 مينويسد : « بخش ذكر جنگ حضرت امير ( عليه السلام ) با اهل نهروان : سپس سوار بر مركب شد و از كنار آنان [ خوارج ] كه بر زمين افتاده بودند عبور كرد و فرمود : كسى كه شما را فريب داد بر زمين افكند ، گفتند : كه آنان را فريب داد ؟ فرمود : شيطان و نفس اماره ، اصحاب گفتند : خدا ريشهى آنها را براى هميشه قطع كرد ، ايشان فرمودند : نه ، قسم به آنكه جانم در دست اوست آنها در كمرهاى مردان و ارحام زنانند ، هيچ گروهى خارج نشود مگر آنكه همانند آن بعد از آن خروج كند ، تا آنكه بين فرات و دجله گروهى با مردى كه او را اشمط گويند خارج شود ، مردى از ما اهلبيت به مصاف او رفته او را به قتل ميرساند ، و پس از آن تا روز قيامت هيچ گروهى خروج نخواهد كرد . »
المصنف ابن ابى شيبه 8 / 673 از عبيدالله بن بشير بن جرير بجلى از اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) نقل ميكند : « آخرين گروهى كه در اسلام خروج ميكند در رميلهى دسكره خواهد بود ، مردم
هامش
( 1 ) . علامهى مجلسي ( رحمه الله ) دربارهى فقرهى اخير روايت ، احتمالى را مطرح ميكنند كه شايسته است بدان مراجعه شود ، بحار الانوار 52 / 330