به قتل رساند ، از امام سجاد ( عليه السلام ) روايت ميكند : « امامحسين ( عليه السلام ) به من فرمودند : پسرم اى علي ! به خدا خون من آرام نخواهد شد تا آنكه خداوند مهدى را برانگيزد ، پس او به خاطر خون من هفتاد هزار تن از منافقين كافر فاسق را به قتل رساند . » تفسير عياشى 2 / 290 از سلام بن مستنير از امام باقر ( عليه السلام ) نقل ميكند كه دربارهى آيهى مزبور فرمودند : « او حسين بن علي ( عليه السلام ) است كه مظلومانه به شهادت رسيد ، و ما اولياى او هستيم ، قائم از ما چون قيام نمايد در پى انتقام خون امامحسين ( عليه السلام ) خواهد بود ، او چنان ميكشد كه بگويند : در كشتن زياده روى كرده است . ايشان ادامه دادند : كشته شده ، حسين ( عليه السلام ) است و ولى او قائم ، زياده روى در قتل به معناى كشتن غير قاتل است . إِنَّهُ كَانَ مَنْصُوراً ؛ او از دنيا نميرود تا آنكه به دست مردى از خاندان رسولخدا ( صلى الله عليه وآله ) كه زمين را از عدل و داد ميآكند ، همانسان كه از ظلم و جفا پر شده ، انتقام گيرد . » ( 1 ) كافى 4 / 170 از رزين از امام صادق ( عليه السلام ) نقل ميكند : « زمانى كه حسين بن علي ( عليه السلام ) را با شمشير زدند و سقوط كرد ، و براى جدا كردن سرش مبادرت ورزيدند ، منادى از وسط عرش ندا كرد : اى امت حيرت زده و راه گم كرده بعد از پيامبرش ! خدا شما را براى درك قربان و فطر موفق نكند . حضرت اين گونه ادامه دادند : به خدا سوگند بيترديد توفيق نيافته و نخواهند يافت ، تا آنكه منتقم حسين ( عليه السلام ) به انتقام بيايد . » ( 2 ) تفسير فرات / 122 از امام باقر ( عليه السلام ) در تفسير همين آيه نقل ميكند : « خداوند مهدى را منصور ناميد ، همان گونه كه احمد را محمد و عيسى را مسيح نام نهاد . » ( 3 )
فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 646
مساهمون: الشيخ علي الكوراني العاملي
ص٦٤٦
هامش
( 1 ) . و اثبات الهداة 3 / 552
( 2 ) . و من لا يحضره الفقيه 2 / 89 و امالى صدوق / 142
( 3 ) . و بحار 51 / 30